hetkanWel.net

In de Volkskrant vanochtend: duizenden shi’itische pelgrims vonden de dood in Bagdad omdat ze dachten dat er een zelfmoordterrorist in hun midden was: in paniek sprongen ze van een brug af en vertrapten elkaar in hun poging aan deze dreiging te ontsnappen.
Bovendien dachten sommigen dat het eten en drinken dat aan de pelgrims verstrekt werd, vergiftigd was. Daardoor was een deel van de massa uitgedroogd en hongerig.

Paniek en massa’s zijn een gevaarlijke combinatie. In Bagdad, een brandhaard van geweld, blijkt de macht van de suggestie dodelijker dan het echte geweld dat zelfmoordterroristen of Amerikaanse troepen aanrichten.

Dit deed me denken aan een scène in een van de Harry Potter boeken. Net als alle tovenaarsleerlingen op Zwijnstein krijgt hij les in het onschadelijk maken van gevaren die andere tovenaars op hem af zouden kunnen sturen. Dit gevaar neemt bij elke leerling een andere vorm aan, naar gelang wat zij onbewust het meeste vrezen. Bij de een komt zijn grootmoeder sissend op hem af, maar Harry Potters onbewuste produceert een Dementor: de enge bewakers van Azkaban, die geen gezicht hebben, en die je ziel uit je weg kunnen zuigen.

Gelukkig weet Harry Potter zijn angst tijdig te overwinnen en de juiste toverspreuk uit te spreken. Als zijn leraar hoort welke vorm zijn diepste angst aannam, prijst hij Harry Potters wijsheid: datgene wat hij het meest vreest, is de angst zelf.

Een wijze les in tijden waarin we voortdurend herinnerd worden aan het gevaar van terrorisme. Val niet ten prooi aan de angst voor de angst!