Net als Frissewind voel ik me wel veilig in Nederland. Laten we wel wezen: het is dan ook bepaald geen Darfur, waar je je elk moment af moet vragen of er geen Arabische militie onderweg is om jou en je familie een kopje kleiner te maken. Veiligheid zit duidelijk tussen je oren. En, zo laat onderzoek zien, hoe meer je mensen in hokjes duwt, hoe onveiliger je je voelt.
Bij gebrek aan eigen gevoelens van onveiligheid, ging ik op zoek naar wat de wetenschap hierover te melden heeft. Ik herinnerde mij een onderzoek waaruit bleek dat blanken een ingebakken angst hebben voor zwarten (African Americans, om het politiek correct te houden). De amygdala, het ‘angstcentrum’ in ons brein, slaat automatisch alarm bij het zien van mensen met een andere huidskleur. Ook proefpersonen die bij hoog en laag beweerden geen vooroordelen te hebben, vielen tijdens hersenscans door de mand. Een deprimerende conclusie voor de multiculturele samenleving.
Maar op zoek naar dat onderzoek, vond ik een studie waaruit bleek dat die angstreactie helemaal niet onvermijdelijk is. Proefpersonen kregen ook hier weer foto’s voorgeschoteld van blanken en zwarten. Maar nu moesten ze in sommige gevallen vragen beantwoorden als: ‘Zou deze persoon van broccoli houden?’. Wat bleek? Als je wordt gedwongen om iemand te beschouwen als een uniek individu, blijven angstreacties achterwege.
Het gebeurt toch niet vaak dat wetenschappelijk onderzoek zo’n mooie boodschap oplevert.
Link:
Loading ...
Interessant, zonder meer. Waar wat heeft de vraag ‘Zou deze persoon van broccoli houden?’ met angst te maken?
Normaalgesproken zijn we blijkbaar geneigd om mensen in categorieën in te delen: oud of jong, blank of zwart, rijk of arm. Maar als je zo’n vraag over broccoli moet beantwoorden, wordt je gedwongen om iemand als individu te beschouwen, met als gevolg dat de ingebakken angst voor mensen met een andere huidskleur achterwege blijft. Je kijkt dan dus simpelweg voorbij uiterlijkheden.
geldt die angst overigens voor alle rassen onderling? (dus: als ik (met mijn grote familie, om het niet te individueel te maken) in Timboektoe kom, ontstaat er dan ook een angstreactie aldaar? Met andere woorden: geldt het alleen voor hoe blanken naar zwarten kijken? Of is het meer een kwestie van wat de boer niet kent dat vreet-ie niet.
volgens mij staat er toch dat het brein reageert op mensen met een andere huidskleur. Dus ook donkere mensen reageren zo op blanken.
Interessant! Maar toch ook een beetje verontrustend. Blijkbaar moet de ratio het winnen van de emotie voordat je mensen met een andere huidskleur vertrouwd? Maar hoe groot is die angst dan voor die andere onbekende? Dat kan toch alleen maar subjectief (per individu) gemeten worden?
Of zou het gewoon door de berichten in de krant en door de statistieken komen dat mensen bang worden voor een bepaalde groep mensen?