Kenniseconomie: waarom moeilijk doen als het makkelijk moet?
Gepost door frissewind
Het woord kenniseconomie heeft een brilletje op. Zo’n rond brilletje van een stoffige professor.
Je moet het woord eens laten vallen op een borrel waar je weinig mensen kent. Gewoon tegen de eerste de beste persoon die je ziet, beginnen over de noodzaak van de kenniseconomie… Je zult merken dat het gesprek direct is afgelopen en dat omstanders zich van je verwijderen. Nooit gebruiken dus, dat woord, tenzij je graag een eenzame drinker bent.
Persoonlijk vind ik het jammer dat de term kenniseconomie het effect van schrikkeldraad heeft, want het verwijst naar een inspirerend thema. Kenniseconomie gaat immers over het bedenken van oplossingen waar de wereld beter van wordt.
Neem Google. De zoekmachine is sexy en de ultieme darling van de pers. Maar Google is ook heel erg kenniseconomie.
De oprichters van Google zijn binnen 7 jaar uitgegroeid van studentjes met een leuk idee tot zakenmannen van het jaar.
De sleutel van hun succes? Eenvoud. Ze bedachten een zoekmachine die het vinden van informatie op het internet sterk vereenvoudigt. Daarnaast hebben ze een platform ontwikkeld waarmee adverteerders simpel en snel gesponsorde links kunnen kopen op relevante resultaatpagina’s. De eenvoud sprak gebruikers en adverteerders zo aan dat het bedrijf tegenwoordig een beurswaarde heeft van ruim 90 miljard. Bovendien verandert Google nu niet alleen in hoog tempo de internet-industrie, maar het zet de gehele mediawereld op zijn kop. Eenvoudigweg briljant.
Kortom, kenniseconomie gaat over eenvoud: het bedenken van simpele producten, processen en systemen die snel kunnen worden opgepikt door het grote publiek. Helaas wordt er in Nederland veel te moeilijk gedaan over kenniseconomie. Alleen het woord al…
Plaats op MSN Reporter
Plaats op eKudos
Plaats op NUjij
December 24th, 2005 23:05
Kenniseconomie is toch eigenlijk ook van vroeger? Daar is ons onderwijsstelsel helemaal niet op ingesteld. De economie van nu is de creatieve economie; of de aandachtseconomie. Weg met de ratio, leve de ziel en de inspiratie!
December 25th, 2005 13:09
Nou, da’s me een stap te ver. Er moet wel een business caseje worden gemaakt en een duidelijk verdienmodel achter creatieve plannen zitten.
December 25th, 2005 17:53
o, ik dacht dat wim jan een ironische opmerking maakte.
December 25th, 2005 18:00
O,… Zou ook kunnen inderdaad. Wim Jan?
December 26th, 2005 13:00
ik vond jouw ‘verdienmodel’ en ‘business caseje’ ook al aardig in de richting komen. maar met hetkanWel weet je het nooit natuurlijk.
December 26th, 2005 13:11
Verdienmodellen zijn de motor van vooruitgang.
December 27th, 2005 10:35
Ironisch bedoeld was het zeker niet.
Mooie businesscases en verdienmodellen van de creatieve economie zijn wat mij betreft bijvoorbeeld: PS2, X-BOX360, de iPod, de Hollywood-industrie (volgens mij worden er met de Shreks van deze wereld in al hun leukigheid heel wat centjes verdiend), de Efteling, etc. Vooralsnog is het een industrie die meer om het lijf heeft dan dozen schuiven, die een unieke ervaring aan consumenten biedt (die tenslotte de economie draaiende moeten houden), waardoor zij die ervaringen meer geld waard vinden. De nieuwe TOPmerken die ontstaan, ontspruiten de laatste jaren vaker uit de creatieve economie dan uit de kenniseconomie. Ik vind overigens ook een merk als MSN hier een voorbeeld van, al kun je niet ontkennen dat er semiconductors in het proces zijn betrokken. Maar een chip wordt pas boeiend voor een gebruiker als hij iets moois weet te ontsluiten. Vertel me nou niet dat mensen zo vaak een nieuwe computer kopen omdat de chip sneller is; immers voor Word hebben ze dat echt niet nodig. Het is de suggestie van het openen van een grotere wereld, van betere spellen met strakkere graphics, etc.
Dan zal ik ook in de toekomst nog wel eens wat opschrijven over de aandachteconomie. Maar misschien moet je daarvoor eens een Happinez openslaan, of een Rituals-winkel bezoeken.
Inspiratie is de motor van vooruitgang en het helpt wel veel als er een verdienmodel achterzit, zodat mensen zonder inspiratie er geld in willen investeren.