De koning die een echt nieuw jaar wilde
Er was eens een koning die zijn land gelukkiger wilde maken. Toen het oude jaar verstreken was, en het nieuwe op het punt van beginnen stond, riep hij zijn regering bijeen en zei: “Ik heb een droom. Ons land zal het gelukkigste op aarde worden. We zullen rijker worden zonder de natuur te vervuilen. We zullen onszelf ontplooien zonder te vergeten wie we zijn. In het nieuwe jaar zullen wij streven naar Bruto Nationaal Geluk.”
De kabinetsleden lachten. “U mag nu weer wakker worden, sire” zeiden ze. “Het is een mooie droom, maar hij brengt geen brood op de plank. De vraag is: hoe zorgen we dat onze mensen rijker worden, zodat ze eten kunnen kopen voor hun familie.”
De koning liet zich niet van de wijs brengen.
“Geld is een middel, geluk is het doel. We gaan de mensen leren het geluk in zichzelf te zoeken, op scholen, maar ook via radio en TV. We gaan mensen leren bewuste producenten en consumenten te worden. De mensen zullen warmte en vertrouwen vinden in uitgebreide familienetwerken, waar sport en spel vooral dienen om elkaars gezelschap te ervaren. Onze landgenoten zullen zo het vetrouwen vinden om te investeren in hun eigen toekomst, zonder die van anderen te vergeten.”
De koning overtuigde het kabinet met zijn inspirerende droom. En al gauw droegen de mensen in het land hun koning op handen, want er was harmonie tusen toenemende rijkdom en groeiend geluk. Alleen de politie-agenten morden. Hun baan werd erg saai in het gelukkige land.
Toen grote, rijke landen in het Westen, hoorden over de droom van de koning, konden ze hun oren nauwelijks geloven. In hun wereld bestond simpelweg geen alternatief voor hun eigen economische systeem waarin rijker worden het allesoverheersende ideaal was.
Dus reisden ze naar het verre Oosten om zelf polshoogte te nemen. Tot hun verbazing ontdekten ze dat het land echt bestond.
Ook jij kunt er heen: het ligt hier.
—-
hetkanWel wenst heel Nederland veel bruto nationaal geluk in 2006.
Link:
Jammer, ik kan geen .rm-bestanden afspelen. Maar is dit een waar verhaal?
Hoe dan ook, mooi.
Ik wens iedereen hier een goed nieuw jaar. Vol wijsheid, liefde, inspiratie, en… bruto nationaal geluk.
Een mooiere wereld: het kan wel.
Inspirerend verhaal! ook ik kan helaas geen .rm-bestanden afspelen. Maar ik denk dat de politie agenten het toch nog altijd druk zouden hebben hoor. Bekeuringen uitdelen aan mensen die het een stukje Geluk van anderen af proberen te pakken…
Kan zo zijn. Ik weet het niet.
Het enige dat ik weet is dat “Bhutan veiliger is dan vroeger, groener is dan de meeste landen en nog steeds groener wordt. Ondanks de komst van satelliettelevisie en internet is het sociale leven niet aangetast en onze kleine politiemacht heeft het niet bepaald druk.” Zie bijvoorbeeld: http://www.ode.nl/article.php?aID=3938 en http://www.ode.nl/article.php?aID=4231
Verder weet ik dat mensen die het geluk in zichzelf weten te vinden geen behoefte hebben aan het wegnemen van geluk bij anderen. Wat mij betreft is Bhutan een voorbeeld voor Nederland in 2006.
Bhutan, een klein land in de Himalaya, dat grenst aan India en China…
Ik hoor een mooie vakantie bestemming!
Mooi verhaal, maar is Bhutan werkelijk het land uit dit verhaal? Ik ken Bhutan als een streng boeddhistisch land, waar de weinige christenen zwaar vervolgd worden en kerken verboden zijn.
De droom valt (helaas) in duigen.
Is dat zo? Opmerkelijk. Het sprookje is voor mij nog niet uit: de VN heeft Bhutan benoemd tot een van de zeven ‘Kampioenen van de Aarde’, niet alleen vanwege de milieuwetten in dat land, maar vooral ook omdat die echt worden nageleefd.
Wat zijn jouw bronnen?
Het kan goed zijn dat Bhutan niet perfect is. Maar wat mij aanspreekt is de volstrekt andere benadering om een samenleving gelukkig te maken. Het concept ‘Bruto Nationaal Geluk’ verdient wereldwijd een kans.
Een reactie van Arthur Hegger (gekregen via de mail):
Ik heb geboeid zitten kijken naar de documentaire uit Bhutan. Ik ben het
helemaal eens met de gedachte dat een cultuur die zich baseert op economisch
gewin als doel in zichzelf, zichzelf uiteindelijk uitholt. Die gedachte is
wel zeer dominant in het centrum van de Westerse wereld. Opnieuw komt bij
mij de vraag op hoe het kan dat het christendom zo weinig oog heeft voor
haar spirituele waarden. De christelijke gemeenschap leeft niet uit een
idee, maar uit een persoon die in haar centrum staat. Wat die mevrouw van de
wereldbank zegt over de compassie van Jezus is helemaal terecht. Iemand
anders zegt in de documentaire dat niets om zichzelf bestaat. Ook dat is volkomen
terecht. Het maakt het mogelijk om binnen grenzen te leven. Ik zou het ook positief
willen formuleren zoals Paulus doet: In hem zijn wij.
Het is goed om aan het begin van het jaar te horen dat het wel kan.
@St. Maarten: ik vind dat die reactionettes on blog moeten schrijven als ze wat te melden hebben.
…zeker als het christenen zijn.
Ironisch en treurig dat een mooiere wereld dan wel lukt in een feodale dictatuur.
Kennelijk is een verlicht despoot soms wenselijker dan een TV-democratie.
Dan kies ik toch voor die TV-democratie.
ik kies voor een BNG-democratie. Ik denk dat dat ook kan. Overigens, wat is er mis met christenen, Peter?
(datkanmisschienookwel.net)
op zich niks: pas op trol - niet voeren.
mischien wel netjes om de link niet naar de RM te laten leiden (deeplinking) maar in plaats daarvan netjes naar het bronartikel te linken? Ik kan het orgineel zo snel niet vinden op omroep.nl.
Meer informatie over de houding van Bhutan tegenover christenen hier: http://www.cswusa.com/Countries/Bhutan.htm . Niet bepaald onpartijdig, maar wel een idicatie dat Theo het hierboven wel eens bij het rechte eind zou kunnen hebben…
Na het bekijken van de documentaire zat ik nog wat na te kauwen.
Op zich een prima docu. Interessante gedachten. Mijn grote vraag is echter hoe Bhutan het Bruto Nationaal Geluk gaat implementeren. Het laatste kwartier van de docu ging min of meer over de implementatie, en die viel mij erg tegen. Belangrijkste uitwerking was dat de cultuur van Bhutan gerespecteerd moest worden en instand gehouden.
In combinatie met de opmerkingen van Theo (#5) en Grismar (#14, 15) vond ik sommige uitspraken uit de docu zelfs verontrustend. Want welke cultuur moet instand gehouden worden en ten koste van welke andere culturen? Het lijkt erop dat de Bhutaanse overheid, zogenaamd omwille van het geluk van de bevolking, andere ‘culturen’ (zoals de christelijke) onderdrukt.