[photopress:stars.jpg,thumb,alignleft]Ik bracht ooit op een heldere nacht een meisje achterop mijn fiets naar huis. Ik woonde toen in Friesland waar de nachten zwart waren en de sterrenhemel prachtig. Ik zei tegen het meisje: “mooi hè, die sterren?” Waarop zij antwoordde: “hoezo? het is toch elke nacht hetzelfde.” Het is nooit wat geworden tussen mij en dat meisje…
Ik heb me altijd verwonderd over sterrenhemel: het is een soort raampje op de oneindigheid die mijn eigen dagelijkse beslommeringen relativeert. En het is natuurlijk de ideale context voor romantische avonturen
Daarom ben ik nogal geschrokken van dit bericht van de BBC: als de groei in het aantal vluchten met vliegtuigen doorzet, is binnen 40 jaar geen astronomie vanaf de grond meer mogelijk. Telescopen hebben dan teveel last van met name wolkvorming die ontstaat door vliegtuigen.
“You either give up your cheap trips to Majorca, or you give up astronomy. You can’t do both.”
bron: news.bbc.co.uk
Ik vind het al erg dat je in de stad door al het licht bijna geen sterren meer ziet. Maar dit betekent dat zelfs op de meest donkere plekken van de aarde (waar nu de telescopen staan) échte heldere nachten ook niet meer bestaan.
Het lijkt alsof we met elke stap in de vooruitgang iets dierbaars kwijtraken. Houdt het ooit op?


(133 stemmen, gemiddeld: 3.29 uit 5)






