Albright’s recept voor een betere wereld
Vandaag in mijn favoriete krant: zeven tips van Madeleine Allbright voor een betere wereld. Voor de niet-NRC-lezers een samenvatting van de praktische wijsheden van deze wereldvrouw (die ook fysiek haar mannetje staat).
ÂÂ
Het stuk in de NRC begint met de uitspraak van Ghandi: ‘oog om oog maakt de hele wereld blind’. Bedenk: deze vrouw heeft lang en diepgaand met belangrijke leiders van de landen waar terroristen gerecruteerd worden gepraat. Als zij hoop ziet, dan wil dat wat zeggen. Als zij zegt dat polariseren heilloos is, dan weet ze dat er draagvlak is voor de suggesties tot matiging die ze doet. We willen toch niet allemaal blind worden, of wel? Ok, daar gaat-ie dan:
ÂÂ
1. Lokaliseren, niet mondialiseren. Ontneem Al- Quada hun wereldtoneel. Dus niet overal waar Islamitieten bij een conlfict betrokken zijn een botsing der beschaving zien. Zo haal je het ‘fullfilling’ uit de ’self-fullfilling prophecy’ van de analyse van de botsing der beschavingen.
2. Vergeet niet wie de vijand is. Niet ‘de Islamieten’ maar terroristen zijn de vijand. Dus: nauwkeurige terminologie.
3. Speel niet met vuur. Politieke leiders moeten ervoor zorgen geen botte of beledigende uitspraken te doen die olie op het vuur van oververhitte emoties gooien en het beeld van een botsing der beschavingen weer kracht bij zetten. Dus niet over kruistochten praten, of ‘de as van het kwaad’.
4. Naar een gedeelde interpretatie van terrorisme. Aan welke kant van een conflict je ook staat, hoe gerechtvaardigd je strijd ook is (bijvoorbeeld van de Palestijnen), aanslagen die uitsluitend gericht zijn op onschuldige burgers moeten unaniem door alle partijen veroordeeld worden.ÂÂ
5. Zorg voor vooruitgang voor vrouwen. Vrijwel geen enkele samenleving heeft een goede staat van dienst wat betreft vrouwen-rechten, en elk land moet eraan werken dat dat beter wordt. Volgens haar heeft dat weinig met Islamitisch of niet Islamitisch te maken.
6. Onderstreep het gemeenschappelijke. De ontwikkelingen die door de Islamitische wereld worden gevreesd, baren ook ’het Westen’ zorgen. De middenmoot moet meer een front vormen.
7. Durf te praten over wat er echt toe doet. Al Queda handelt in ‘hogere zaken’als geschiedenis, identiteit en geloof. Om daarmee de strijd aan te gaan moet je even diepgaande zaken aankaarten. ‘De drie monotheistische godsdiensten kennen een rijke traditie van overlappende principes, ethiek en overtuigingen. Elk van de drie hecht veel waarde aan rechtvaardigheid en mededogen, wijst de weg naar gemeenschappelijke beginselen, biedt de mogelijkheid tot berouw, en is een religie van vrede.’ Leiders kunnen gemeenschappelijke doelen stelen gebaseerd op deze beginselen. zoals de VN millenium goals.
ÂÂ
Wat een ieder verder nog over deze mevrouw moge denken: die 7 tips zijn prima. Je kunt ze ook nog op menig ander thema toepassen.
Het komt er toch een beetje op neer dat conflicten er niet zijn, conflicten worden gemaakt. En wat je maakt kun je ook weer ongedaan maken. Nu is dat niet alleen een kwestie van verandering van terminologie. Er zal hier en daar ook wat aan “de wil” moeten veranderen.
Met deze 7 tips in het hoofd kunnen we de verantwoodelijken wel vragen of men wel naar gemeenschappelijkheden wil zoeken.
Op grond van bovenstaande zou je Mevrouw Albright een hoge hkW factor gunnen. Amersfoort: Dix Points.
Ik denk dat zij ook sociale wetenschappen heeft gestudeerd Peter
. Hoog EQ in internationale politiek. Wat me op een volgende interessante vraag brengt: zou er een positieve correlatie zijn tussen geloof in verandering, vooruitgang, maakbaarheid en een achtergrond in sociale wetenschappen?
ik zeg niks hoor.
@peter: en wat zijn die 4 woordjes dan?
@kim: ik kan het niet bewijzen, maar die correlatie zal er ongetwijfeld zijn. Wat we nu nog nodig hebben is een onwrikbaar verband tussen geloof, achtergrond en netto-resultaat.
Mensen als Allbright en velen met haar (ik noem maar wat hoor, maar denk daarbij aan de voltallige redactie van hetkanWel) zijn niet te beroerd om issues aan te snijden die tellen. Die het verschil kunnen maken.
Er is echter nog een groep, die blind en doof lijkt en de oplossingen mijden die er werkelijk toe kunnen doen. Zie ook Too hot to handle