Moslims positief over leven in Europa

Tussen alle negatieve berichten over de stand van de integratie van moslims in Europa een positief bericht: het NRC-Handelsblad meldde deze week dat volgens een onderzoek van het Amerikaanse Pew Research Center de meeste moslims positiever zijn over het leven in Europa dan hun autochtone buren. Het onderzoekscentrum vroeg moslims en niet-moslims wereldwijd naar hun mening over dicriminatie, verenigbaarheid van Islam en democratie, toekomstzorgen e.d. In Europa werden moslims in Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en Spanje bevraagd. 

Westerse leefstijl

Men voelt zich redelijk thuis in het Westerse Europa, zo blijkt. Wie dacht dat moslims zich bijzonder druk maken om de invloed van het Westen, heeft het mis. Met uitzondering van Britse moslims, maakt de overgrote meerderheid (80-85%) van moslims in Europa zich geen zorgen over het mogelijke verlies aan godsdienstigheid onder moslims of de invloed van de pop-cultuur op de kinderen. Dat de rol van de vrouw verandert, wordt zelfs nog minder als een probleem ervaren (10-22% heeft hier zorgen over). Grote groepen moslims menen bovendien dat het leven van islamitische vrouwen hier beter is dan in islamitische landen.

Zorgen

Waar Europese moslims zich wel zorgen over maken is over werkloosheid en extremisme. Bovendien ervaart zo’n 40 tot 50 % vijandigheid tegenover islamieten. Een kleine meerderheid ervaart die vijandigheid dus niet. Frappant is dat Europese moslims de houding van autochtone Europeanen t.o.v. de islam positiever inschatten dan hun geloofsgenoten buiten Europa, die in grote getale geloven dat Europeanen vijandig staan tegenover de islam. “Ruime meerderheden [Europese moslims] hebben de afgelopen twee jaar zelf geen slechte ervaringen gehad die ze wijten aan hun etniciteit of geloof.”, zo leest het NRC in het rapport.

Fundamentalisme tegenover gematigdheid

Ook kiezen moslims over het algemeen niet voor fundamentalistische interpretaties van het geloof. “In Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland gelooft zeker de helft van de moslims dat binnen de islam een strijd woedt tussen fundamentalisten en gematigden – en aanzienlijke meerderheden kiezen partij voor de gematigden.” Dat bevestigt de uitslag van de gemeentelijke verkiezingen hier, waar moslims massaal aan deelnamen, en waarin men voornamelijk op seculiere partijen (PvdA, GL, SP) stemde.

Cultuuroverdracht

Over de bereidheid zich te voegen naar de nationale cultuur: “In Frankrijk zegt 78 procent van de moslims dat de meesten van hun geloofsgenoten nationale gebruiken willen overnemen, in Spanje meent 53 procent dat en in Groot-Brittannië 41 procent. Alleen in Duitsland is het percentage moslims dat meent dat de meeste moslims in hun land niet willen integreren (52 procent) groter dan het percentage dat gelooft dat de meesten zich wel willen aansluiten (30 procent).”

Frankrijk

Dat Frankrijk aan kop loopt in integratie (42% voelt zich eerst Fransoos en pas dan moslim, en 10% net zozeer het een als het ander) maakt me dan meteen weer argwanend: juist Frankrijk is het land met de grootste problemen rondom Noordafrikaanse jongeren. In de Franse voorsteden - troosteloze opeenstapelingen van huizenblokken - wedijveren bendes met islamitische radicalen om invloed onder de jeugd. Daarbij winnen de bendes het overigens: verkrachtingen zijn er aan de orde van de dag, zelfs in volle metro’s. Wekelijks gaan er zo’n vijftig tot honderd auto’s in vlammen op. Bij de rellen afgelopen herfst waren het er duizenden.

Interpretatie afkeer maatschappij jongeren

Maar waarschijnlijk speelt hier in de beleving van betrokken jongeren in de eerste plaats de gevoelde de tegenstelling blank vs. gekleurd, samenvallend met de tegenstelling kansrijk vs. kansarm; en niet zozeer een gevoelde tegenstelling tussen niet-moslims vs. moslims. Het verwijt van ‘racisme’ door overheid en werkgevers, dat veelvuldige door deze jongeren wordt geuit, lijkt daar ook op te wijten. Mogelijk speelt de Franse traditie van de laïcité, dwz. de niet-religiositeit van de publieke ruimte, een rol in deze beleving.

Dit rapport vormt dus een aanwijzing dat de problematiek van criminaliteit onder migrantenjongeren los moet worden gezien van de islamitische identiteit van diezelfde jongeren. Hetgeen bevestigd wordt door het feit dat bendevorming ook onder christelijke, zwarte jeugd in de VS binnen de ghetto’s voorkomt. Radicalisering zou dan eerder gezien moeten worden als de keerzijde van bendevorming: beiden zijn een antwoord op een schijnbaar uitzichtsloze situatie waarvoor men de schuld legt bij de maatschappij, ipv. naar een oplossing bij zichzelf te zoeken. Een reflex die overigens maar al te menselijk is.

Conclusie

Eigenlijk stemt dit rapport best wel hoopvol. Moslims ervaren het leven in een Westerse cultuur overwegend als positief. Men houdt zich vooral bezig met de aardse beslommeringen (voornaamste zorgen: gebrek aan werk, toenemend extremisme), kiest tegen het fundamentalisme, en accepteert dat het gezicht van de eigen groep langzaam maar zeker verandert. Wat de rol van vrouwen betreft waardeert men dit zelfs positief.

 

• NRC - Moslims positief over Europa.
• Een samenvatting van het rapport op de website van het Pew Research Center

Deze entry werd gepost op Saturday, 15 July 06 om 0:41 uur in de rubriek Hetkanwel.net. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.