“Heeee Tas! Waar ga je met die brugklasser naar toe???”

(Gastblog van Claudia) Een kreet die wij bijna twintig jaar geleden regelmatig hoorden. Toen nog waren we zo naief om alle boeken voor elk vak mee te nemen. Inclusief woordenboeken en atlassen. Natuurlijk was dit na een les wel over, maar de tassen waren zwaar. En daar was niets aan te doen. We moesten nu eenmaal hard studeren en bovendien, een beetje zware tas, daar werd je hard van!

Tegenwoordig wordt er niet meer zo gemakkelijk over gedaan. Tegenwoordig is de veel te zware schooltas een Hot-Item . Elke gelegenheid wordt door de overheid en de media aangegrepen om te klagen over het gewicht van de tassen. Het nieuws eerder deze week dat er een “brugklasser was geveld door een boekentas” was dan ook koren op hun molens. De PvdA vindt nu zelfs dat schoolboeken van brugklassers niet meer dan 600 gram mogen wegen.

Maar het kan allemaal best anders. Scholen en uitgeverijen doen al hun uiterste best om oplossingen te zoeken. Uitgeverijen komen met dunnere boeken. Ze verdelen hun leerstof over meerdere delen zodat leerlingen steeds maar één deel mee hoeven te nemen naar school. Ook gebruiken ze steeds vaker zachte kaften, in plaats van de zwaardere harde kaften.

Ook scholen bedenken goede alternatieven voor de zware tas. Zo gaat dit schooljaar de vernieuwde onderbouw van start. Scholen krijgen meer keuzevrijheid en er wordt op veel scholen met ingang van het komend schooljaar in leergebieden gewerkt. Dit betekent dat er veel leerstof vakoverstijgend aangeboden wordt, zodat er per dag uit minder verschillende boeken gewerkt hoeft te worden. Een andere oplossing is dat veel scholen huiswerkarm of huiswerkvrij gaan werken. Leerlingen maken en bestuderen huiswerk op school, zodat ze thuis niets meer hoeven te doen. Op die manier kunnen ze de boeken op school laten. Bovendien bieden steeds meer scholen kluisjes aan, waar je spullen in kunt bewaren die je niet nodig hebt. (Digitale) Toetsen worden afgenomen op het moment dat een leerling daar aan toe is.En dan is er altijd nog het alternatief van digitale lesmethodes. Het enige dat een leerling dan nog nodig heeft is een laptop…

Het nadeel van al deze alternatieven is uiteraard dat ze extra geld gaan kosten. Dunnere boeken betekent meer boeken en meer boeken kosten meer geld. En dit merken ouders aan de duurdere boekenpakketten.

Leerlingen langer op school laten doorwerken, betekent dat je personeel langer moet inzetten en dit gaat schoolbesturen extra geld kosten. En ook de aanschaf van extra kluisjes moet natuurlijk bekostigd worden. Het opzetten van een digitale toetsenbank kost tijd en geld en ook de aanschaf van laptops is niet goedkoop.

Kortom, er zijn voldoende alternatieven. En al die alternatieven zouden dus haalbaar zijn als er genoeg geld voor beschikbaar zou zijn. Met overheidssubsidie zou je zo de gezondheid van leerlingen kunnen bewaken en op termijn is iedereen hierbij gebaat. Dus als de regering nu ophield met alleen maar vingerwijzen, en gewoon eens in de buidel zou tasten…

Deze entry werd gepost op Friday, 25 August 06 om 7:25 uur in de rubriek Uncategorized. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.