Volkslied

Leve dit land gemaakt van aarde, het is ons hart, rood en puur
Vol vertrouwen delen we dit lichaam, zijn we een met de natuur
De grond is vast onder onze voeten, hier is de kern van onze moed
Hier scheppen we de overwinning, en bouwen we aan alles goed

Leve dit land op het water, hetzelfde waaruit ook wij bestaan
Hier wordt schoonheid steeds geboren, en komt onze trots vandaan
Het water dat ons allen weerspiegelt, de stroming brengt ons vrije wil
Wij beschermen onze diepe gronden, soms luidruchtig, en soms stil

Leve dit land van de wind, dat ons voorop in de storm laat staan
Maakt ons warm als een zomerbriesje, en zo sterk als een orkaan
Het drijft ons voort vol mededogen, spant onze zeilen vol met macht
Trots bouwen we aan de toekomst, onze kennis is de kracht
…

Helaas werden ze toen onderbroken door een stem die uit een luidbreker schalde: “Het goede nieuws van vandaag: we zijn er dit jaar in geslaagd om 72% van onze eigen energiebehoefte op groene en duurzame wijze te produceren, dat is 10% meer dan vorig jaar!”
Hier en daar werd goedkeurend gemompeld en ik hoorde zelfs iemand zachtjes klappen.

Ik vond het wel jammer dat het volkslied zo ruw werd onderbroken (als dat al echt hun volkslied was, het klonk in ieder geval wel flink patriotistisch). Ik vroeg ze waarom er ineens werd omgeroepen. Een van de zangers legde het me uit: “De luidsprekers die je net hoorde waren oorspronkelijk opgehangen om in tijden van dreiging af te gaan als luchalarm. Eens in de maand moest de installatie getest worden. Oorspronkelijk ging het alarm dan op een vast tijdstip af. Maar toen kregen we het idee om die testen wat creatiever en leuker in te zetten. Nu roepen we af en toe gewoon eens wat goed nieuws om. Maar eh, zeg eens… Jullie hebben nu ons volkslied gehoord. Hoe klinkt dat van jullie?”

Frissewind begon te grijnzen. Ik kreunde, die twinkeling in zijn ogen had ik al vaker gezien. Met een resoluut gebaar greep FrisseWind de gitaar. Ik gaf hem een knipoog en zei de mannen: “we zullen jullie een spoedcursus Nederlandse volksliedjes geven”. FrisseWind gaf een pingel op zijn gitaar en daar gingen we:

Ik kwam jou tegen, oh hee ho
Jij was verlegen, oh hee ho
Loop nu al dagen, oh hee ho
Want ik wil je wat vragen, oh hee ho
Heb je even voor mij
Maak wat tijd voor me vrij
Ieder uur van de dag
Denk ik steeds aan je lach
Alleen jij maakt me blij

Het zou een lange nacht worden.