De lompe rechtgeaarde Nederlandse tong
Gepost door Sjoerd
Ik woon nu al een jaartje tussen de Britten hier, en het is me langzamerhand steeds duidelijker geworden hoe ongelooflijk onhandig ze me vonden (en misschien nog wel steeds vinden). Met name als ik weer eens een paar politieke beslissingen in mijn ogen bewoordingen beoordeelde, of zelfs maar samenvatte. Ik beschouw mezelf als niet als een persoon die meteen het mes tussen de tanden steekt en met de vuist op tafel slaat. Maar ik heb er ook niet zoveel moeite mee om te zeggen wat ik van iets vind. Deze ‘recht voor zijn raap’-methode oogst in NL weinig kritiek. Sterker nog, het wordt vaak gewaardeerd. Open en eerlijk, heet het dan. Ondertussen is het me echter wel duidelijk: de rappe Nederlandse tong is gewoon lomp. Staan we daar weer, zeggend “waar het op staat” met ons vingertje te zwaaien. Want we hebben gelijk en dat mag gezegd worden. Toch? Het laatste voorbeeld van dit typische gedrag: Pronk, onze VN gezant in Sudan.Â
Begrijp me goed, ik vind het een goede, bevlogen man. Ik heb hem eens ontmoet toen ik nog actief was bij de Evert Vermeer Stichting en hij als debater optrad. Hij heeft het hart op de juiste plek, vind ik (persoonlijk). Hij is geinspireerd en niet bang om te vechten voor waar hij in gelooft. Maar toen vond ik hem al een enthousiaste onderwijzer. Absoluut geen diplomaat. Niet iemand die ik naar het moeilijke Sudan zou sturen.
Blijkbaar is dat ook de indruk die de Britten nu van hem hebben. Mijn korte samenvatting van de kranten hier: ‘Nederlander in Sudan timmert weer eens lekker ongeremd aan de weg’. Ze steunen hem (gelukkig) wel, maar al met al is het toch onhandig gedaan. Pijnlijk vind ik het, maar ik begin steeds beter te begrijpen dat de Britten wel gelijk hebben. Natuurlijk heeft Pronk recht van spreken, en vrijheid van meningsuiting (zeker op persoonlijke blogs nota bene) - en dan heeft hij ook nog gelijk aan zijn zijde. Allemaal waar. Maar dan nog. Nogmaals, mijn eigen werkervaringen hebben het me wel geleerd: in een internationaal speelveld de dingen voluit bij naam noemen is soms echt de verkeerde weg als je problemen opgelost wilt hebben.
De dingen wat omzichtiger benaderen / benoemen lijken Nederlanders (mezelf incluis) af en toe wel eens een zwaktebod te vinden. Maar is dat wel zo? Het gaat om het doel. Ik heb het zeker niet over liegen of over toegeven, ik heb het puur over formuleren. Hoe scherp wil je woorden slijpen als je er jezelf mee verwond? Zoals mede-blogger Dominique het al zei: verdiep je uitgebreid in je tegenstander voordat je je menig ventileert.
Pronk heeft het niet handig gedaan. Hij is oud en wijs genoeg om beter te weten zou je zeggen. Maar ja, het blijft een echte Nederlander natuurlijk. En nu mag Van Ardenne naar Sudan toe om het op te lossen. Ik hou mijn hart vast. Nee, onze vooringenomen openhartigheid zal ons nog wel vaker duur komen te staan. We zijn maar een klein landje en zul toch echt moeten leren ons subtieler op te stellen, als we onszelf een actievere rol wil toewijzen in het internationale diplomatieke speelveld. Wat mij betreft kunnen we nog een heleboel leren van de Britten. Een jaartje Engelse understatements oefenen zou een verplicht klasje moeten zijn voor alle Nederlanse diplomaten.
De echte diplomatieke wereldkunstenaars zijn overigens de Aziaten - ik denk dat ik het kan weten want ik ben er met 1 getrouwd. In dat opzicht (ik weet het, er zijn meerdere redenen) verbaast het me dan ook niets dat Koffi Annan wordt opgevolgd door de Zuid-Koreaan Ban Ki-Moon.   Â
 Â
Â
Â
Â
Â
Plaats op MSN Reporter
Plaats op eKudos
Plaats op NUjij
November 1st, 2006 14:19
Ben ik niet helemaal met je eens. Het is ‘lomp’ in een bepaalde context en dat vraagt inderdaad om een zekere culturele fijngevoeligheid. Ondertussen verschillen we in Nederland ook steeds vaker van mening over wanneer iets nu ‘lomp’ is of ‘direct’.
Zouden de Britten het er beter afbrengen? Hun billen-bij-mekaar beleefdheid verhult ook nog wel eens een achterbakse houding, denk ik.
November 1st, 2006 14:55
Het boeit natuurlijk niet of -wij- het lomp of direct vinden. Het gaat er hierbij juist om wat de mening van de leden van de andere cultuur waarin wij ons begeven is.
In ons kleine landje mogen we lomp zijn zoveel we willen en zelfs van immigranten eisen dat ze onze lompheid accepteren. Maar als we enig diplomatiek succes verwachten in de buitenwereld zullen we onze sociale antennes moeten oppoetsen en ons tactvoller moeten bewegen en ik denk dat dat hier ook het punt van Sjoerd is.
Tegen het argument dat het onverstandig is een ander tegen de haren in te strijken als je daarmee juist niet bereikt wat je wilt, is niets in te brengen. In de diplomatiek gaat het uiteindelijk om resultaat en niet om ‘gelijk’, iets waarvan de Nederlanders op de totaalbalans altijd wat meer aan de eigen zijde lijken te zetten.
November 1st, 2006 15:01
Natuurlijk boeit dat wel omdat ik aangeef dat zelfs binnen één culturele context codes kunnen verschillen. Maar OK, Grismar, het is een zijspoor. Ik zal het niet meer doen.
November 1st, 2006 17:23
And by the way: met de Engelse diplomatie gaat toch ook regelmatig iets minder goed (ik had ook kunnen schrijven: verschrikkelijk fout, maar da’s dus lomp).
Er is nogal wat kritiek geweest op de Britse diplomatie eind 30-er jaren, en het Midden-Oosten gerommel is toch ook mede aan de Britten te danken?
Maar misschien komt het toch nog goed met die Engelsen. Ik heb begrepen dat er eentje is gaan blèren over het milieu. Good greeves, as that but good downwalks…..
November 1st, 2006 17:25
je doet niet anders, peter, dus beloof geen dingen die je niet waar kunt maken
(zeg ik toch maar even recht voor zijn raap)
November 1st, 2006 19:49
ok :-s
(en WAAROM bel JIJ NIET terug!!!)
8-X
November 2nd, 2006 00:31
Ik weet het niet hoor. Volgens Van Ardenne zelf wil de regering van Sudan helemaal niet onderhandelen en was Pronk daar als waarnemer. Hij heeft waargenomen en gepubliceerd. Dat is zijn taak, aldus Van Ardenne.
November 2nd, 2006 08:24
PRECIES!
November 2nd, 2006 11:30
Dat je iets waarneemt omdat dat je werk is, prachtig. Dat je daar dan vervolgens iets mee moet doen, lijkt me onderdeel van de functieomschrijving. Dat je de feiten interpreteert en die interpretatie dan weergeeft, is gebruik maken van het feit dat jij aangenomen bent in die functie en niet iemand anders, blijkbaar is je baas geïnteresseerd in jouw opinie. Maar het gaat hier natuurlijk om de woorden die je daarvoor gebruikt en het publiek waarop je die woorden richt.
Door e.e.a. te publiceren op zijn weblog, werd het publiek “de wereld”. En door dan woorden te gebruiken die de regering in Sudan (blijkbaar) in verlegenheid brengen, doe je meer dan alleen maar waarnemen en rapporteren, tenzij iedereen van mening is dat de feiten alleen al de regering in verlegenheid zouden moeten brengen.
Overigens heb ik het weblog in kwestie gelezen en lijkt het mij dat het hele incident alleen maar als aanleiding is gebruikt om Pronk te wippen als VN-waarnemer. Sudan ziet liever iemand anders in die stoel, om wat voor reden dan ook. En de lange tenen lijken mij in dit geval opzettelijk onder de voeten van Pronk geschoven.
November 2nd, 2006 16:38
Helemaal met Grismar eens. Pronk is beslist geen lompe boer. Hij is wel zeer gedreven en gaat door totdat hij de gewenste verandering in gang heeft gezet. Kijk o.a. maar eens naar wat hij in Kyoto heeft bereikt. Sommigen komt dat niet goed van pas. En als je dan een stok zoek om de hond te slaan, dan is die snel te vinden.
November 2nd, 2006 21:52
HUP PRONKIE!
November 4th, 2006 22:21
[...] Maar natuurlijk was er ander nieuws, echt hetkanWel-nieuws mag ik wel zeggen. Zo begroette de Engelse regering Angela Merkel bij haar bezoek aan Londen met een Belgische vlag. Typische Britse tong-in-cheeque humor. (”Berlijn? Da’s de hoofstad van Brussel.”) Denk vooral niet dat ze lomp zijn, hoor, op het eiland, want dat leerde blogger Sjoerd ons deze week nog. [...]