Scheiden doet… gamen!
Gepost door Marlies
Feit: het aantal echtscheidingen is in 2005 met bijna 2000 gestegen ten opzichte van 2004. In de jaren daarvoor was dit aantal nog gedaald. Ook heb ik ergens gelezen dat bij 1 op de 6 echtscheidingen kinderen zijn betrokken.
Ze zeggen dat kinderen beter af zijn zonder ruziende ouders, maar er is nu ook een onderzoek dat het tegendeel bewijst. Ik heb zelf gelukkig geen ervaring met gescheiden ouders, maar in mijn omgeving zie ik toch vaak de wat wrange gevolgen van een echtscheiding. Scheiden doet lijden, volgens sommige mensen. HA! Maar niet meer. Scheiden doet gamen!
Geen dure therapeuten meer, het enige wat je nodigt hebt is een stoel, een computer en het spel (of zijn alle computerspelletjes ‘games’ en loop ik hopeloos achter??): “Earthquake in zipland’. Volgens de officiele site is dit spel een interactief spel gemaakt om kinderen te helpen om om te gaan met een echtscheiding.
Het spel neemt het kind mee op een avontuur met kleurrijke karakters en uitdagende opdrachten terwijl ze indirect zaken als woede, schuldgevoel en loyaliteitsconflicten te lijf gaan. Voor de ouders is er een begeleidend boekje met tips en informatie hoe ze het spel het spel op de meest effectieve manier kunnen benutten. 
Plaats op MSN Reporter
Plaats op eKudos
Plaats op NUjij
December 29th, 2006 08:43
Tja, en zo zien we wederom hoe belangrijk computers zijn…
Gelukkig heb ik persoonlijk ook geen ervaring met scheidingen, mijn leerlingen helaas wel. En die zouden dat gamen wel een leuk excuus vinden om het aantal uurtjes dat ze toch al achter de computer zitten goed te praten!
December 29th, 2006 10:59
Ik weet niet, het is bepaald geen CS:S of WoW. Maar goed, hoog gehalte baat het niet dan schaadt het niet, lijkt me zo.
Ik krijg wel de indruk dat deze game mikt op een vrij jonge doelgroep (of in ieder geval een brede groep, waaronder ook de jongere kinderen vallen). Het lijkt me dan ook niet onverstandig om als ouder eerst zelf eens kennis te maken met het spel of op zijn minst de mening van andere ouders die je vertrouwt erover te horen.
Anders dan bij bijvoorbeeld boeken heb ik nl. niet de indruk dat er veel goeie bronnen van informatie zijn m.b.t. de kindvriendelijkheid van producten als computerspellen, laat staan over de effectiviteit van therapeutisch instrumentele spellen als dit.
Om maar eens een dwarsstraat te noemen: als het spel mijn kind probeert te troosten met de wetenschap dat God nog steeds van papa -en- mama houdt, dan laat ik het liever in de kast. Niet dat ik getrouwd ben of kinderen heb, maar dat is niet het punt ^^.
Om kort te gaan: ik heb niets tegen dit spel in het bijzonder, maar ik ben wel benieuwd hoe moderne ouders - die per slot van rekening zelf mogelijk computerspellen hebben gespeeld in hun (late) jeugd - omgaan met het kiezen van geschikt computerspeelgoed voor hun kinderen?
December 29th, 2006 11:33
Scheidende ouders is misschien geen probleem, scheidende ouders die niet als volwassenen uit elkaar kunnen: dat is volgens mij het probleem. Kinderen die zien dat hun eigen ouders waarvan ze normen en waarden leren zich als echte kleine kinderen gedragen. En kan het niet ook een pure opluchting zijn als je ouders dan inderdaad niet meer naar elkaar hoeven te kijken? As ever snap ik weer weinig van ‘the game’, maar dat is weer een gebrek van mij
Het zal best helpen, al ben ik bang dat de therapeut dan vervolgens weer op de proppen komt om te checken of dat echt wel zo is…
January 3rd, 2007 15:45
Een Echtscheiding is geen kindermishandeling, Ontouderen is kindermishandeling en een levenslang trauma.Met alle gevolgen van dien.
Wij krijgen veel brieven , mails en telefoontjes binnen bij de Kinderombudsman van kinderen maar ook van ouders, grootouders en families.
Die het er heel moeilijk mee hebben dat zij geen contact met die ander(en) kunnen hebben.
Kinderen schrijven veelal over de nieuwe vriendin/vriend van moeder/vader, met wie zij niet goed kunnen of zelfs willen praten. Of over dat moeder/vader niets meer van zich laten horen.
Uit al deze post blijkt wel weer hoe ingrijpend een scheiding voor kinderen kan zijn. Een buitenbeentje ben je allang niet meer als je ouders uit elkaar gaan, want op iedere school in ieder klasje zitten wel kinderen uit gebroken gezinnen, maar ondanks alle lotgenootjes in de nabijheid blijft het voor elk kind een eenzaam avontuur met vaak verstrekkende gevolgen.
Veel kinderen voelen zich bv schuldig, denken dat ze partij moeten kiezen en zijn bang helemaal alleen achter te blijven. Ook op de lange duur blijven de gevolgen voelbaar, zelfs als zij later zelf kinderen hebben kan het heel erg gaan opspelen. Met vaak verstrekkende gevolgen, zoals een scheiding.
Ook bij onze kinderombudsman komen veel gesprekken binnen, die gaan bv over verliefdheid, de school, presteren, pesten en spelen maar zeker 70% gaat over het gezin. Zoals bv de huisregels, willen weglopen, maar scheiding komt echt wel het meeste aan de orde,al beginnen ze vaak met een heel andere vraag.
Wat opvallend is dat tweemaal zoveel jongens als meisjes bellen, schrijven over scheiding, meisjes durven waarschijnlijk eerder uit te huilen te praten met vriendinnen of grootouders families of de buren. Jongens doen veelal stoer, alsof het ze niets kan schelen. Maar als er niemand thuis is, bellen of mailen zij toch blijkt wel uit onze bovenstaande info.
Het merendeel dat met vragen komt is rond de twaalfjaar en ouder. Veel vragen, gesprekken betroffen de angst voor een dreigende scheiding. Of zoals, mijn ouders hebben veel ruzie, gaan zij nu uit elkaar, kan ik er wat aan doen?, en wat gebeurd er met mij? Of Ik heb mijn moeder/vader een keer met een ander door de stad zien lopen. Ook bellen, mailen veel kinderen over de bezoekregeling, de nieuwe partner(s) van de ouders of de gedwongen verhuizing. Ook vragen zoals voor bijna elk kind een bijzonder zware keuze bij welke ouder kom ik te wonen. Moet ik kiezen. Ik wil niet kiezen.
Kinderen laten kiezen tussen beide ouders is onnatuurlijk en in strijd met de Rechten van en voor het Kind!
Vaak hebben kinderen het gevoel dat ze voor één van hun ouders moeten kiezen: voor mama of voor papa. Sommige mama’s en papa’s proberen hun kinderen op te stoken tegen de andere. Ze zeggen er lelijke dingen over. Ze geven de andere de schuld van de scheiding. Dit is voor een kind heel moeilijk. Kiezen tussen je mama en je papa is immers niet mogelijk! Als kind kan je gerust èn je mama ,èn je papa graag zien, ook als ze gescheiden zijn. Het kan dat de ruzie tussen je mama en je papa na de scheiding nog voortduurt. Probeer uit die ruzies te blijven. Je hoeft niet te kiezen wie gelijk heeft. Het kan zijn dat de ouder waarbij je woont, niet graag heeft dat je je andere ouder nog ziet. Wil je zelf nog wel gaan? Probeer dan uit te leggen dat je wel graag wil blijven gaan, maar dat dit niet wil zeggen dat je de ander liever ziet. Als man en vrouw gescheiden zijn, blijven ze toch allebei evenveel ouder zijn van hun kinderen. D.w.z. dat ze eigenlijk alle twee akkoord moeten gaan met bijvoorbeeld de schoolkeuze of met andere zaken uit de opvoeding: ze blijven allebei het ouderlijk gezag hebben. Dit noemt co-ouderschap. Eigenlijk zouden de kinderen dus bij beide ouders evenveel tijd kunnen wonen. Dit is niet altijd handig of gemakkelijk. Stel je dit maar voor als je ouders niet in dezelfde stad of dorp wonen. Daarom wordt er een verblijfsregeling afgesproken: welke dagen woon je bij je mama en welke dagen woon je bij je papa. Als je papa of je mama een nieuwe vriend hebben en je woont er mee samen, dan woon je in een stiefgezin en heb je een stiefmama of een stiefpapa. Dit heeft met Sneeuwwitje niets te maken, dit is enkel de verplichte naam. Sommige kinderen vinden zelf namen uit, zoals co-papa of coco. Ken je er nog andere die wel eens gebruikt worden? We willen ze graag weten, wil je ze ons Mailen ? zie onder bij als ik kon toveren ?
Veel kinderen kunnen na de scheiding zowel hun mama als hun papa nog zien. Maar voor een aantal kinderen-( plm- 340000 ) is het zo dat ze één van hun ouders helemaal niet meer zien. Als je als kind bv. je papa niet meer ziet, wil dat niet zeggen dat hij je niet meer graag ziet. Het zou bv kunnen dat hij niet wil dat er bij het bezoek veel ruzie tussen hem en je mama komt. Het kan dat je later terug contact met je papa zal hebben. Spijtig dat het gebeurt, maar soms is het ook zo dat een papa wel af een toe een kaartje of een brief schrijft naar zijn kinderen, maar dat die kinderen hem nooit in handen krijgen, omdat de mama het niet wil geven. Dat heeft dan te maken met de ruzie tussen mama en papa die nog altijd niet gedaan is. Als ouders ook na de scheiding erg boos blijven op mekaar, kan het ook gebeuren dat bv. de papa de kinderen wil komen halen, maar dat ze van mama niet mee mogen. Het is niet leuk als je dat meemaakt ! Maar helaas gebeurd het nog te vaak !
Tot slot:
Ik wilde dit graag even gezegd en geschreven hebben, om een ieder even een indruk te geven.
Van wat er zoal speelt in deze kinderhoofdjes.
Voor meer info: Kunnen kinderen verder bij alle kindertelefoons de kinderombudsman en kinderrechtswinkels terecht voor meer informatie.
Behalve dat ze informatie kunnen krijgen over rechtbank, advocaat en uberhaupt over hun rechten/plichten, maar ook waar ouders zich aan behoren te houden kunnen zij verder ook nog op deze sites lezen hoe andere kinderen het beleven.
Meer info zie: http://www.Kinderombudsman.nl of http://www.Familie4Justice.
Mvgr veblijf ik,
J.Aalders Kinderombudsman
Alias Zorro/Familie4Justice
Rietgansplein 23
6883 DT
Velp gld
Nederland
Tel 0268440431
Mob 0610722063
Email j.aalders5@chello.nl
January 23rd, 2007 12:45
PERSBERICHT:
Deze brief word momenteel door heel Nederland verzonden, aan alle ouders die hun kinderen moedwillig blijven ontouderen.
———————————————-
Geachte heer/mevrouw,
U ontvangt deze brief omdat u zich schuldig maakt aan het emotioneel en psychisch mishandelen van uw kinderen en daarmee ook de rechten van het kind(deren) schend.
Kinderrechten omdat blijkt dat u moetwillig zonder gegronde reden uw kind(deren) aan het ontouderen bent.
Bij kindermishandeling denkt u misschien aan slaan of seksueel misbruik.
Maar onder kindermishandeling wordt veel meer verstaan:
Kindermishandeling is bv ook: Minderjarige personen het onthouden van noodzakelijke behoeften en elke bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard die mogelijk lichamelijke of psychische schade veroorzaakt bij het kind. Onder psychische mishandeling valt de herhaaldelijk verbale agressie, het kleineren of het zich minderwaardig laten voelen van het kind. Een bijzondere vorm van psychische mishandeling is de “cognitieve mishandeling” waarbij er aan het kind te hoge eisen gesteld worden en het kind bijvoorbeeld verplicht wordt meer dan in gezonde hoeveelheid te studeren om beter te presteren. Ook het schaden van de relaties en de loyaliteit aan de ouders valt volgens alle handboeken kindermishandeling onder het begrip psychische kindermishandeling. Deze vorm van mishandeling en met name een bijzondere vorm daarvan (loyaliteitsmisbruik) kan leiden tot het ontwikkelen van het ouderverstotingssyndroom.
U maakt zich in deze dus schuldig aan psychische kindermishandeling en emotionele verwaarlozing .
Wij schrijven u deze brief om u te waarschuwen voor de gevolgen die dit voor uw kind (veelal) zal hebben met dan alle gevolgen van dien. Gevolgen die u nu nog kunt voorkomen.
Misschien zijn Kinderen die dagelijks in elkaar worden gemept wel beter af dan Kinderen die EMOTIONEEL of PSYCHISCH worden MISHANDELD.
Dit klinkt misschien raar, want natuurlijk is iedere vorm van Kindermishandeling een van de ergste MISDADEN .
Maar wij bedoelen daar mee te zeggen dat BLOEDUITSTORTINGEN en BLAUWE PLEKKEN tenminste door ANDERE oplettende Burgers vaak niet over het hoofd worden GEZIEN.
Het valt de Buren ,de Onderwijzer,de Schoolarts etc vaak wel op dat het Kind wel erg vaak van de trap valt.
Maar Psychische en Emotionele Mishandeling IS ALTIJD VEEL MOEILIJKER TE HERKENNEN !
Kindermishandeling in welke vorm dan ook is een van de ergste MISDADEN !
Wilt u dit niet op uw geweten hebben, ga dan om de tafel zitten als volwassen mensen en maak afspraken in het belang van uw kind(eren). Kinderen vroegen niet om het leven. Het waren twee volwassen mensen die het (veelal) uit liefde voor elkaar wilden en kregen. Dat twee volwassenen nu niet meer door een deur kunnen mag niet betekenen dat het kind daar nu ook de dupe van moet zijn.
Geef kinderen een wereld waar zij recht op hebben.
Dus ook op beide ouders, grootouders en familie.
Mvgr: Zorro-Familie4Justice
Naam:
Adress:
Postcode:
Plaats:
Provincie:
Land:
Tel:
Mob:
Email:
———————————————–
Met ludieke en spraakmakende acties richt Familie4justice zich op de politiek, jeugdzorg en justitie.
Zie svp ook ons Burgerinitiatief op http://www.familie4justice.nl en waarom tekenen Fathers4justice en dwazevaders dit Burgerinitiatief niet?
Gr J.Aalders http://www.kinderombudsman.nl
http://www.familie4justice.nl
Rietgansplein 23
6883 DT
Velp gld
Tel 0268440431