hetkanWel.nl

In oktober heb ik de cursus voor bedrijfshulpverlening gedaan (en gehaald) en sinds november ben ik officieel gediplomeerd Eerste Hulpverlener (EHBO’er dus. Ook gehaald overigens!). Basis, dat dan weer wel. Tijdens beide cursussen heb ik dezelfde instructeur gehad en deze man was op een enthousiasmerende wijze en met hart en ziel bezig met het eerste hulp bij ongelukken verlenen én met het leren van de EHBO aan anderen.

Werkelijk de meest wilde verhalen vertelde hij. Wij, brave studenten, hingen aan zijn lippen en konden er geen genoeg van krijgen. ”Maar wat doe je dan als je geen telefoon hebt..”* of “Moet ik nog doorgaan met reanimeren, ook al is de ambulance er al?”*

Allemaal begonnen we na te denken over wat wij eigenlijk zouden doen wanneer er iets ergs zou gebeuren bij ons in de buurt. Per slot van rekening werden (en worden) wij nu geacht om een slachtoffer te helpen. En dat is nog niet eens het ergste: er wordt nu van ons verwacht dat we ook wéten wat we doen.

Hoe dan ook, sinds de beide cursussen ben ik me bewuster van allerlei gevaar in en om het huis. Ik heb bijvoorbeeld een extra deken in de auto (pech, ongeval..autoverwarming kapot..je weet het allemaal niet!). Ik heb geen nooduitgangen in mijn huis, dus heb ik een soort van ‘eigen’ ontsnappingsplan bedacht. Ik heb een EHBO-set van de Sint gekregen en ik pak niet zomaar meer kindjes op als ze gevallen zijn.**

Ook let ik meer op wat er geschreven wordt in de media over het verminderen van calamiteiten of het zo snel mogelijk helpen. Zo hier dus ook nog een kleine tip: ambulancepersoneel heeft opgemerkt dat slachtoffers vaak een mobiele telefoon hebben, maar dat ze uit die hele lange lijst niet altijd weten wie ze moeten bellen. Daarom de vraag of alle mensen het ‘in-geval-van-nood-bellen’ nummer willen opslaan onder ICE (In Case of Emergency). Op deze manier weet iedereen direct wie er gebeld moet worden, mócht er iets gebeuren.

Beter het zekere voor het onzekere, denk ik dan maar.

* Voor degene die geinteresseerd zijn in wat de antwoorden zijn op de vragen:

A: Wanneer je geen telefoon hebt en je bent aan het reanimeren kan je heel hard gaan hopen dat er iemand komt terwijl jij aan het reanimeren bent. Met als gevolg dat, wanneer er niemand komt, je er zelf op een gegeven moment van uitputting naast komt te liggen. Zoek dan dus hulp. Hoe raar het ook lijkt om een slachtoffer alleen te laten.

B: Ja, je gaat door met reanimeren. Je moet in elk geval het alarmnummer nogmaals bellen (ook al heb je dat eerder ook al gedaan) dat je bent begonnen met de reanimatie. Want dan zorgen ze dat er twee ambulances komen. Pas wanneer de ambulancebroeder tegen jou zegt dat je kan stoppen en het van jou overneemt stop je. Niet eerder. 

**: Dit is omdat het kind harder gevallen kan zijn dan dat jij vermoedt. De eerste impuls van een ouder, tante, opa of wie dan ook, is het kind oppakken en tegen je aandrukken om het te troosten. Echter, mocht er onverhoopt wél iets beschadigd zijn, kan je het met deze handeling verergeren. Het beste is dan ook om naar het kindje toe te lopen en er bij te gaan zitten. Wanneer het niet erg is geeft het kindje zelf wel aan dat hij of zij opgepakt wil worden.

(Overigens: dit klinkt natuurlijk allemaal heel verstandig, maar je weet natuurlijk zelf ook niet wat je doet bij een calamiteit. Het zijn dan veelal ook richtlijnen en handvatten.)