Zondagmiddagdocu: tijdreizen is mogelijk, maar de prijs is hoog…
Gepost door Tjerk
Sinds Einsteins ontdekking dat tijd relatief verloopt, heeft men gespeculeerd over de vraag of tijdreizen mogelijk is. Volgens Einstein was het niet mogelijk: je kunt wel vooruit reizen in de tijd (een astronaut die lang wegblijft vindt bij terugkomst dat alles sneller is verouderd dan hij), maar je kunt nooit terug reizen. Daarvoor zou je sneller moeten reizen dan het licht.
De wiskundige Kurt Gödel vond hiervoor de oplossing. Als je het universum bekijkt als een roterend geheel, zou je kunnen vertrekken van hun en daar weer aankomen vóór je begon. Het universum roteert echter niet. Die zou je dus moeten creëren door het heelal te laten tollen, of een deel van het heelal te laten tollen.
‘Loops’
Een andere mogelijkheid dient zich aan doordat er op subatomair niveau ‘shortcuts’ bestaan. Je zou sneller dan het licht kunnen reizen via zo’n shortcut en dan weer terug kunnen reizen, waardoor je eerder aan zou komen dan je vertrok. Probleem is alleen dat dit een hoeveelheid energie zou gebruiken die equivalent is aan de helft van de massa van het sterrenstelsel. Bovendien zou je alleen terug kunnen gaan tot het punt waar een zo’n ‘tijdmachine’ gemaakt was.
Virtual reality
Een alternatief ligt in de razendsnelle ontwikkelingen die computers doormaken. Het ligt in de lijn van de verwachting dat computers in de toekomst driedimensionale, virtuele werelden kunnen nabootsen, tot op de atoom nauwkeurig. Daarmee zou je virtueel terug in de tijd kunnen reizen. Je zou namelijk modellen kunnen creëren van het verleden, uiteindelijk zelfs van werelden en universums. Modellen die niet van echt te onderscheiden zouden zijn. Al helemaal niet voor de bewoners van die universums.
Op dit punt dient zich de vraag aan of wij dan zelf geen simulatie zijn in de computer van een maatschappij die zich veel verder heeft ontwikkeld dan de onze. Als je bedenkt hoeveel werelden simulaties zullen zijn, en dat er waarschijnlijk maar één oorspronkelijke is, dan is de kans dat wij die oorspronkelijke zijn uiteraard heel klein. Â
Plaats op MSN Reporter
Plaats op eKudos
Plaats op NUjij
January 28th, 2007 14:14
ven los van de vraag wat ‘tijd’ eigenlijk is (tijd is licht? tijd is een atoom? tijd is geld? tijd is een constructie om onze agenda bij te houden?), kun je je ook afvrgaen waarom er een behoefte aan tijdreizen is.
Natuurlijk is het leuk om een deel van de geschiedenis ion levende lijve mee te maken. Maar daar wordt in menig pretpark al in voorzien. Van het Land van Ooit tot het ASrcheon.En niet te vergeten de parken waar je je kan uitleven in de tijd van het Wilde Westen. Zelfs historische veldslagen zijn als attractier in herhaling leverbaar.
Misschien wordt de behoefte aan tijdreizen meer gevoed door de wens in de toekomst te willen kijken. Dat is een stuk lastiger. Daar valt slechts een virtuele schets van te maken, waarvan nog maar de vraag is of die de werkelijkheid kan benaderen.
Dat is geen probleem. Ook zonder computers leven we in tal van simulaties. Ieder heeft zo zijn eigen wereldbeeld. Dat we die niet terug kunnen brengen tot één wereldbeeld doet de vraag oproepen if er eignelijk wel één oorspronkelijke bestaat. Als die er wel zou zijn, dan denk ik dat veel mensen daar echt geen boodschap aan hebben. Eeuwen na Plato willen velen toch niet uit de Grot der onwetendheid verlost worden. Zou een tijdmachine dat wel voor elkaar kunnen krijgen?
January 28th, 2007 20:54
Zou wel ideaal zijn om moorden of oorlogen te doen voorkomen. Niet ? Wat zou dat veel teweeg brengen in deze wereld. Of zelfs de natuurrampen bijv. (Tsunami(Aarbevingen in Turkije(modderoverstromingen in Honduras))) etc. te doen voorkomen. Maar moet althans geen criminele activiteiten met zich mee brengen…
January 29th, 2007 10:27
Men heeft met Moore’s Law in het achterhoofd vaak het idee dat de groei in de computerwereld ongelimiteerd is. Dit is echter een misvatting. Het bestaan van een dergelijke schijnbare wetmatigheid is een gevolg van de snelle en korte jeugd die de informatica momenteel doormaakt. Het einde begint echter in zicht te raken. Dat is niet erg, of onverwacht, maar wel een domper voor mensen die hopen de gehele wereld na te kunnen bootsen in een computergeheugen.
Als je er even over nadenkt, is dat overigens ook niet zo raar. Welbeschouwd heb je, om een atoom na te bootsen, tenminste een atoom nodig. En voor twee heb je er helaas ook twee nodig. Een vereenvoudiging, zoals bijvoorbeeld alle atomen als 1 generiek atoom te modelleren, zorgt ervoor dat de simulatie op een gegeven moment uit de pas gaat lopen met de werkelijkheid. De werkelijkheid is als het ware een supercomplexe computer, waarop het programma ‘de werkelijkheid’ draait, zoals wij die waarnemen. De informatiedichtheid van die werkelijkheid is zo, dat je door te vereenvoudigen informatie weggooit.
Je zou slim kunnen proberen te zijn en zeggen: als de computer sneller dan de werkelijkheid is, kun je de gegevens m.b.t. talloze atomen -na- elkaar uitrekenen en hoef je het niet zoals de werkelijkheid allemaal tegelijkertijd te doen. In principe stel je dan voor dat een computer de tijd zou kunnen ‘verdichten’, zodat er toch nog op tijd een kloppende simulatie kan worden opgeleverd, zonder alle materie in het universum daarin te hoeven betrekken.
Ook dat werkt natuurlijk niet, omdat de materie zelf immers in ‘real time’ interactie met elkaar heeft en al die interactie relevant is (of dat tenminste kan zijn, dat weet je niet). In het beste geval doet je simulatie er dan dus een stuk langer over dan de werkelijkheid er eerder over deed.
Realistische simulaties behoren wel degelijk tot de mogelijkheden, maar een bruikbaar alternatief voor de werkelijkheid voor wezenlijk onderzoek naar -de- werkelijkheid lijkt onhaalbaar. Het is en blijft een model.
Je kunt jezelf natuurlijk ook afvragen of dat nu echt zo erg is, daarin ben ik het helemaal met Peter eens.