Zondagmiddagdocu: Dream Deceivers - een hoofdstuk in backmasking
Gepost door Tjerk
Waarom zien wij er de ironie van in dat het suikerzoete nummer van K3 “Oma’s aan de top”, wanneer teruggespeeld, het woord “massamoord” oplevert? Omdat het meestal ruige shockrockers zijn wiens snoeiharde tonen verdacht worden van verhulde, sinistere boodschappen, en die soms zelfs beschuldigd worden van het aanzetten tot moord,- zoals bijvoorbeeld de zanger Marilyn Manson in de Columbine tragedie.
Judas Priest
De eerste rechtzaak waarin verborgen songteksten verantwoordelijk werden gehouden voor het tragische lot van twee tieners is die van Vance vs. Judas Priest. In de winter 1985 zetten Raymond Belknap en James Vance om beurten een geweer onder hun kin en schoten zichzelf door het gelaat. James Vance overleefde het schot, stapte op de fiets en reed naar huis.
De ouders van Vance begonnen een rechtzaak tegen de groep ‘Judas Priest’, omdat die via hun muziek beide jongens zou hebben aangezet tot zelfmoord. Puriteins Amerika vs. heavy metal. De documentaire Dream Deceivers ,opgenomen in de aanloop naar en de loop van het proces, laat James Vance zelf, zijn ouders, de bandleden van Judas Priest en fans aan het woord. De documentaire geeft zo een inkijkje in de schizoide trekjes van de Amerikaanse cultuur.
De meest duidelijke ‘boodschap’ die tijdens het proces naar voren kwam is: “Do it!” (op: “Better By You, Better Than Me”), en dat was geen Nike reclame. Maar wat het dan wel was, bleef onduidelijk.
Uiteindelijk gaf de band toe inderdaad verborgen boodschappen door te geven. Op het nummer ‘Exciter’ hadden ze een grapje gezet:
Wanneer je het refrein ‘Stand by for Exciter, salvation is his task’ terugspoelt klinkt het als: ‘I asked for a peppermint, I asked for her to get one.’
Thuissituatie
De rechter was hier niet van onder de indruk. Tijdens het proces kwam bovendien naar voren dat James Vance opgroeide in een minder dan ideale gezinssituatie. Zijn stiefvader was een alcoholicus en sloeg hem met de riem. In de beginjaren van het huwelijk bleven ook James’ moeder klappen niet bespaard. Deze was op haar beurt enerzijds dwingend christelijk aanwezig en had anderzijds geen greep op het probleemgedrag van James, dat zich op jeugdige leeftijd al manifesteert: heibel op school, drankmisbruik.
In Dream Deceivers wordt pijnlijk duidelijk hoe ze weigert het probleem toe te eigenen. Het is in haar optiek de schuld van die duivelse muziek, waarmee James de verwarrende en door hem als vijandig ervaren wereld buitensluit. Muziek die het symbool is voor haar gebrek aan grip op de situatie. Muziek die de omkering vertegenwoordigd van de waarden waarover ze in de kerk zingt. Moeder en zoon, beiden gevangen in hun escapisme. De enige uitweg die James overblijft na zijn delirium van drank, marijuana en verdovende muziek tot aan de drempel van de dood te hebben doorgevoerd, is de sprong naar het geloof. Vance stierf in 1988 aan complicaties van restoratieve chirurgie in combinatie met methadon.
Een verwarrende wereld vraagt om de expressie van verwarring
Opvallend genoeg zijn zowel de leden van grondleggende hardrockbands als Black Sabbath en Judas Priest opgegroeid in working class gezinnen, en brachten ze hun jeugd door in grauwe industriestadjes, waar ze aan een uitzichtsloos bestaan als fabrieksarbeider probeerden te ontsnappen.
Rob Halford, de zanger en schrijver van Judas Priest, spreekt in de documentaire over zijn muziek als verwoording van “het gevoel van isolatie en frustratie dat het leven in de moderne wereld je kan geven.” Dit is vandaag nog zo actueel als het in 1989 en 1973 was. In een interview met Lezen-Etcetera merkt dichter en schrijver Ilja Leonard Pfeijffer over de Westerse wereldbeschouwing op: “De grote verhalen zijn voorbij, zoals de Franse filosoof Lyotard opmerkte. Dat is verwarrend voor mensen.”
Hardrock is naar mijn smaak inderdaad lelijk, grotesk en grimmig. Maar lelijke uitingsvormen zijn niet nieuw. Reeds de dertiger jaren kende zoiets als ‘Ontaarde kunst’, waarmee gedoeld werd op de verwrongen beelden die Duitse kunstenaars uit hun brein en penseel lieten vloeien. De moderniteit ontbloot de inherente chaos onder de werkelijkheid, en ontmaskert wat wij waarnemen als orde genadeloos als een door onszelf aangebrachte constructie. Niets is zeker, en waarheid is slechts perceptie.
In die wereld moet de mens zich leefruimte construeren, waarin hij kan bestaan. Dat dit in de moderne samenleving niet altijd vlekkeloos verloopt, weet Dream Deceivers op indringende wijze aan de oppervlakte te brengen.
Links
Plaats op MSN Reporter
Plaats op eKudos
Plaats op NUjij
February 25th, 2007 17:25
!deo greew si gaddim gadnoz nij m,oZ
February 26th, 2007 09:42
Judas Priest pwns U!
February 26th, 2007 15:28
Misschien heb je de docu niet helemaal uitgekeken, of heb je het vonnis gemist, maar de woorden “Do it!” zaten volgens de rechter -niet- in het stuk verborgen, maar waren interpretaties van de toevallige samenloop van geluiden (”an accidental combination of sounds”).
Door zonder kritiek te stellen dat deze woorden verborgen zitten in het nummer draag je zelf weer bij aan de kwalijke besmeuring van de metalmuziek waarover de heren van Judas Priest zich in de docu kwaad maken. Los daarvan maak je je daarbij schuldig aan een redeneerwijze die bekend staat als het beroep op authoriteit (het “kwam tijdens het process naar voren”), door wel een conclusie en de bron, maar niet de redeneerwijze of de feiten naar voren te brengen. Vooruit, je refereert wel direct aan de bron, weer wat punten terugverdiend.
Op basis daarvan had je nl. zelf waarschijnlijk ook al vastgesteld dat er behoorlijk wat verbeeldingskracht en handig knipwerk komt kijken bij het horen van die woorden.
Los van dergelijke fijnslijperij: een aardige vondst, deze documentaire.
Wel verbaast mij het gehalte aan Amerikaanse docu’s (onderwerp danwel makelij) in de HetKanWel zondagmiddagdocu-serie. Is dat opzettelijk? Een gevolg van een voorliefde of interesse voor de Amerikaanse cultuur van onze bloggers?
Kent iemand nog goeie Europese videoportals a la video.google.com?
February 26th, 2007 15:46
“Kent iemand nog goeie Europese videoportals a la video.google.com?”
misschien is dat het probleem …
February 26th, 2007 15:50
Waarom toch altijd die moeite doen met dat terugdraaien? Er zijn genoeg metalbands die heel open zijn over hun suicidale mensvisie.
Die pepermuntjes pwnen trouwens hard!
February 26th, 2007 15:51
Tja, Europa pwns gewoon niet, op Judas Priest na dan.
February 26th, 2007 20:18
Grismar; ik heb de documentaire driemaal gezien - jaren geleden al een keer: toen miss_me refereerde aan bands die bewust omgekeerde teksten in hun liedjes hebben gestopt, kwam de docu weer bij me boven.
“Ik vroeg een pepermuntje, ik vroeg haar er een te halen.”
Wat een bak. Natuurlijk was het mij volkomen duidelijk dat ‘Doo-eht’ van alles kan zijn. Bovendien: doe wat? Als er nu nog een nummer zou zijn dat gaat over zelfmoord waarop dit effect te horen zou vallen, dan zou men een zaak hebben.
Maar ‘do it’? Is Nike dan ook verantwoordelijk voor mensen die van de brug springen? Het lijkt me wel duidelijk dat dit nergens over gaat, en het voorbeeld van dat pepermuntje maakt dat eveneens duidelijk.
Ik ga er dan wel vanuit dat mensen de documentaire zelf bekijken en hun eigen oordeel vellen. Het is hier geen kleuterklas met mensen die ik moet voorkauwen. Maar ik zal boodschap tussen aanhalingstekens zetten, als dit punt mensen op het verkeerde been zet.
Ik ben nog niet veel Europese documentaires in stromend formaat tegengekomen., behalve BBC 4 documentaires dan. En ja, ik vind de VS een fascinerend land, met grote tegenstellingen.
February 26th, 2007 23:36
I deel de fascinatie voor de US, hoewel mij soms het gevoel bekruipt dat wij, door onze orientatie op het Engels, het land meer aandacht schenken dan het eigenlijk verdient. In de media, maar ook in onze prive-beleving van cultuur en samenleving.
We leven in Europa, per slot van rekening, maar soms waan je je in het land dat graag de volgende staat van de US wordt. Ware het niet dat de meeste mensen het niet zo op de US hebben, natuurlijk
Mijn kritiek was niet persoonlijk, althans niet in zoverre dat ik echt geloof dat je de lulligheid (als je me mijn Frans vergeeft) van ‘do it’ niet inzag. Het ging me erom dat je herhaalt dat ‘do it’ in de muziek verborgen zit, terwijl notebene de rechter in diezelfde rechtzaak uitmaakt dat dat apekool is.
Het is precies die zucht naar sensatie (of heksenjacht, of wat dan ook) die een geheel muziekgenre of andere stroming een slechte naam kan bezorgen die alleen maar op onderbuikgevoelens stoelt. Ik realiseer me ook wel dat dat niet je intentie was, maar denk dat het wel illustreert hoe diep de stereotypen al zijn ingesleten.
February 26th, 2007 23:37
@St. Maarten : ik denk inderdaad dat dat het probleem is, hence the question. Sarcasme doet het nooit zo goed in tekst…
March 4th, 2007 19:22
[...] op onze documentaire van vorige week, Dream Deceivers, deze keer een docu over Aleister Crowley, pionier in de wereld van de zwarte magie (Magick), [...]
April 7th, 2007 21:39
Het is best eng als je weet dat duizenden kleine kinderen K3 luisteren..
Ik heb de tekst een achterstevoren gelezen en dat leek wel een beetje op Grote Massa Moord :
Oma’s aan de top,
potednaasamo
Hoewel het er zo niet zo veel op lijkt, als je het liedje opneemt met recorder en dan achterstevoren afspeelt het er wel heel erg op begint te lijken!
Ik had altijd al een vermoeden maar nu ?!
Ik zal nooit meer hetzelfde naar hun 3′en kijken als voorheen..