…maar dit kon wel - week 9

Mijn snor is er af! Ik voel me weer een ander mens. Ik haal mijn hand langs mijn mond en het voelt lekker gladjes. Net zo gladjes als het nieuwe kabinet bij haar aantreden een motie van wantrouwen overleefde van de man die bij zijn geboorte in een pan met haarspoeling is gevallen. Wilders stond alleen met zijn gezever over dubbele nationaliteiten.

Kijk, het is natuurlijk een vrij land, maar soms hoop ik er stilletjes op dat Wilders in de kamer wordt opgegeten door een levengrote Pac Man. Kan niet? Kan wel! Kijk maar eens op deze grappige video.

Ook wens ik soms dat Wilders kandidaat wordt in een Japanse kwis. Waarom? Hierom.

Wilders is zo’n man die alleen problemen ziet, en als ze er niet zijn dan bedenkt hij ze wel. Ik houd juist van mensen die in oplossingen denken en situaties benaderen vanuit een verrassende invalshoek. Voorbeeldje. Je mist de trein. Da’s balen, zou je zeggen. Maar je kan er ook een kans in zien om een showtje op te voeren op het station, zoals deze gast hier doet en hier.

Of wat zeg je van deze kunstwerken van verkeersongelukken (uitvergrotingen van aangereden vliegen)? Daar moet je toch ook maar opkomen.

Wat ik ook bijzonder vind, is dat steeds meer mensen er belang aan hechten dat we serieus werk maken van een grootschalige introductie van duurzame energie. Dit is bijvoorbeeld het populairste thema in deze verkiezingspoll, voor zaken als “minder regels” en “een einde aan het gedoogbeleid”.
Een beetje stil werd ik deze week van het bericht over de Indonesiër die drie dochters verloor bij de tsunami, hertrouwde en nu opnieuw vader werd. Van een drieling! De trefzekerheid van het toeval heeft soms een gouden randje.

Deze entry werd gepost op Saturday, 3 March 07 om 22:26 uur in de rubriek Hetkanwel.net. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.