Geen zin in jong personeel
Gepost door Sjoerd
Het is vakantietijd en sinds 2 maanden werken er weer een aantal jonge studenten bij ons op kantoor voor tijdelijke projecten, in het kader van hun stage. Op zich ideaal natuurlijk, met name omdat zij de klusjes doen waar niemand op zit te wachten. Maar het valt niet altijd mee, begeleiding kost altijd meer tijd dan je oorspronkelijk dacht/hoopte. Het werken met deze onervaren studenten is eigenlijk best lastig. Sterker nog, uit onderzoek van Taskforce Jeugdwerkloosheid blijkt dat jongeren uberhaupt niet populair zijn bij hun baas. Maar liefst 65 procent van de werkgevers ergert zich. Maar omgekeerd zijn jongeren ook niet onverdeeld enthousiast. Bijna de helft van hen ergert zich aan hun baas.
Â
Maar waar komt deze ergernis vandaan? Ruim de helft van de werkgevers (55 procent) zegt wel eens jongeren te hebben ontslagen vanwege hun gedrag. Gebrek aan inzet en een slechte werkhouding zijn de belangrijkste redenen. Een meerderheid van de geïnterviewde jongeren geeft echter aan nooit commentaar van de baas te krijgen. Op sommige punten is er een behoorlijke miscommunicatie.
De meerderheid van de werkgevers (66 procent) merkt op dat jongeren flink moeten wennen aan werken. De grootste moeite hebben jongeren volgens hen met op tijd komen en een correcte omgang met collega’s. Vooral de werkduur valt jongeren tegen. Uiterlijkheden (piercings, petje), correct taalgebruik en ziekmelding noemen werkgevers opvallend weinig als struikelblokken.
Van de jongeren vindt 80 procent dat zij een goed beeld hadden van het werk dat ze zouden gaan doen bij hun werkgever. Die werkgever denkt daar anders over. Ruim 40 procent vindt dat jongeren geen realistisch beeld hebben. Bijna de helft van de werkgevers vindt dat jongeren onvoldoende hebben meegekregen in hun opleiding.
Dat laatste vind ik een belangrijk punt: ik vind het een probleem dat (met name universitaire) opleidingen niet voldoende voorbereiden op het werkende leven. In de meeste gevallen hebben stagiaires, of nog erger, studenten die geen stage hebben gelopen, maar zo koud de arbeidsmarkt in stappen geen enkel idee waar ze in terecht komen. Ze hebben een hele foute inschatting als het gaat om wat ze werkelijk kunnen, en onderschatten het belang van werkervaring.
Ik weet het, het is een eeuwig discussiepunt: wat is nu precies de taak van universiteiten? Mijn punt is dat als studenten weten dat ze willen gaan werken (dus geen onderzoeker/docent worden), dan moet de universiteit daarop inspelen, en een betere aansluiting verzorgen.
Â
Ik kan me goed voorstellen dat werkgevers zich regelmatig ergeren. Het is niet de taak van de werkgever om zich aan de jongere aan te passen. Die jongere had dat tijdens zijn opleiding allang moeten leren.
Plaats op MSN Reporter
Plaats op eKudos
Plaats op NUjij
August 8th, 2007 12:00
Voor de universiteit ga je naar het voorbereidend WETENSCHAPPELIJK onderwijs en je kiest er blijkbaar vervolgens niet voor het hogere BEROEPS onderwijs. Lijkt me duidelijk.
De universiteit moet zich niet aanpassen aan de wensen van het bedrijfsleven, maar de samenleving moet haar beeld van een HBO-opleiding aanpassen. Het beeld dat Universiteit moeilijker is dan HBO en daarmee hoger moet worden gewaardeerd. Terwijl het in wezen 2 opleidingen met een ander doel zijn. Volgens mij gaan er veel te veel mensen aan de universiteit studeren, omdat ze dat kunnen, terwijl ze van te voren al weten dat ze daarna toch direct het bedrijfsleven in willen (mijzelf incluis).
De oplossing: Houd het niveau van de universiteiten op hoog wetenschappelijk niveau (en dus niet toegankelijk/haalbaar voor iedereen die wel eens een 10 haalde op het VWO) en zorg voor aantrekkelijke HBO richtingen met voldoende diepgang die goed aansluiten bij het bedrijfsleven en hoog worden gewaardeerd.
Makkelijk toch :).
August 8th, 2007 13:44
…wat Skylla zegt! Als je studie perfect bij je komende beroep aansluit zit je op beroepsonderwijs.
August 8th, 2007 14:02
Neemt niet weg dat sommige banen een wetenschappelijk karakter hebben en dat ook daar de manier van werken niet direct aansluit op wat de student op de universiteit leert / zich aanwent.
Ik ben het in principe eens met de opmerking over universiteit en HBO, maar ook een wetenschapper moet werken op een manier die de productiviteit bevordert. Samenwerken met collega’s, rapporteren, organiseren, al dat soort vaardigheden die je opdoet door werkervaring zijn ook voor wetenschappers van groot belang.
Ook een universiteit zal zijn studenten dus moeten voorbereiden op de rest van hun (dan wetenschappelijke) carriere en die voorbereiding hoeft niet eens zoveel te verschillen van die van HBO-studenten. Een uitgelezen kans voor samenwerking misschien…
August 8th, 2007 18:41
Ik denk dat het niet het verschil in doel is, maar een verschil in denkniveau en analytisch niveau. Ik heb beiden gedaan en het verschil is duidelijk voor mij: op de uni leer je op een hoog analytisch niveau denken, op het HBO leer je praktisch en efficient handelen. Wat voor opleiding daarbij hoort is volgens mij niet echt van belang (tenzij je dingen doet als Lucht en Ruimtevaart techniek of Kunstmatige Intelligentie ;))
Wat ik echter echt opvalt is dat universitairen heel veel moeite hebben aan het aanpassen aan vaste tijden. Komt dat door ‘geen’ of ’snuffel’stage? Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik op de uni 8 uur in de banken zat en op het HBO 40 uur bezig was met school. Minimaal. Het verschil: je eigen tijd indelen en DAT is volgens mij waar mensen het zo moeilijk mee hebben…
August 8th, 2007 22:46
Goh, en ik dacht dat het geklaag over en weer alleen maar met leeftijdsverschil te maken had en niet met opleiding. Bij alle stagiaires en jonge nieuwe coillega’s hield ik het er uiteindelijk maar op dat ik zo oud was dat ik ze allemaal niet begreep.
Verschil in werktempo (ik werk me een slag in de rondte, zij doen relaxed), interesse (ik neem de statistieken nog eens door, zij zitten te hyven), kennis (ik weet het antwoord al nog voor zij de vraag begrepen hebben) en vaardigheden (alleen al die gebrekkige schrijfvaardigheid!).
Af en toe heriner ik me dat het zo’n dertig jaar geleden niet veel beter was. Net van school (HBO) had ik het idee van de opleiding niet veel meegekregen te hebben. Wat was de beroepspraktijk weerbarstig. Alles geleerd van de seniors, zowel het vak als het lezen van mijn loonstrookje en listig gebruik van de cao.
Die seniors zijn ondergewaardeerd. Ik heb veel aan ze gehad. De tips & trics die zij gaven kon natuurlijk nooit op school geleerd worden, want ze waren toegesneden op de specifieke praktijk van elke specifieke werkrking die ik heb gehad.
Geklaagd werd er derig jaar geleden ook al over de “groentjes”. Over de theoretische bagage van kersverse, jonge collega valt misschien te twisten, maar feit is dat juist praktijkervaring ze zal ontwikkelen.
Tot slot: ik ben nu zo’n senior en heb sinds een kort een veel jongere en hoger afgestudeerde “baas”. Ik zal je mijn geklaag besparen.