hetkanWel.net

(Gastblog van Tijs Broeke) “Ja, leuk, geen probleem”, was mijn antwoord toen Sjoerd vroeg of ik een weblog wilde schrijven terwijl hij op vakantie is. Geen probleem. Waar zal ik over schrijven? Mijn vriendje, bescheiden als hij is, stelt voor dat hij een interessant onderwerp is. Helaas moet ik hem telleurstellen – ik kan lezers toch niet lastig vallen met de trivaliteit van alle dag of een dronken vriendje met een ‘strawberry daquari’ in zijn hand? Nee, nu ik voor het eerst in mijn leven met een weblog deadline geconfronteerd ben, pak ik het natuurlijk professioneel aan. Mijn voorbereidend onderzoek vertelt mij dat hetkanWel.net de toekomst ziet als een kans en elke dag signaleert hoe dingen anders kunnen. De toekomst als een kans… Ik ben al een paar dagen geveld door een vervelende verkoudheid met bijbehorende kriebel hoest. Ik weet een verkoudheid is belachelijk, alsof het nu al winter is. Maar goed, terwijl ik een dag thuis bleef en mijn dag door bracht tussen bed en bank, had ik de kans om verschillende afleveringen van de Britse X-Factor te zien. Facinerend. Duizenden mensen komen naar de audities en elke zaterdag kijken miljoenen Britten naar de afgang van anderen. Want laten we eerlijk zijn, we vermaken ons met de afgang van anderen. Het succes van deelnemers die wel door mogen gaan naar de volgende ronde is lang niet zo leuk. Irritant zelfs, want zij hebben talent en wij – de kijkers – hebben geen talent, of simpel weg niet de moed om in het spotlight te staan.  

Ik moet bekennen dat ik de X-factor virus te pakken had. In één klap was het plotseling leuk om met een griep thuis op de bank te liggen. Maar waarom? De Britse Big Brother nummer 10 (of 11 of 9 ik ben de tel kwijt geraakt) maakte me niet koud of warm. Wat is dan het verschil tussen X-Factor en Big Brother? Big Brother wordt geproduceerd door Endemol: één van de grootse productie maatschappijen in Europa, momenteel overgenomen door de Spaanse Telefónica. De X-Factor wordt geproduceerd door FremantleMedia, onderdeel van de  RTL Groep (wel bekend in Nederland): Een media groep met 34 TV en 33 radio stations in 12 landen, waarin de Duitse Bertlesmann meerderheidsaandeelhouder is. Twee massa producties op TV gebracht door gigantische media conglomeraten. Toch bleef ik kijken naar de X-Factor en spin-off de Xtra Factor. Big Brother kon me gestolen worden. Waarom? Omdat de toekomst een kans is. Alle deelnemers hebben een droom, dat ze beroemd worden, dat ze kunnen zingen (en sommigen kunnen dat zeker niet), kortom dat ze de X-Factor hebben. Misschien opgejaagd door een media campagne, maar toch, de show is een kans om door te breken. Het verschil is dat X-Factor winnaars iets kunnen - zingen - en Big Brother winnaars niks kunnen.   Maar zijn de makers van de X-Factor wel geïteresseerd in het ontdekken van onbekend talent ergens verscholen in de buitenwijken van Londen of de Schotse Highlands? (Afgaande op de aflevering die ik zag terwijl ik op de bank lag moest ik mijn Schotse vriendje wederom telleurstellen: Er was geen talent in Schotland.) Waarschijnlijk niet. De soldaat die niet echt kan zingen, maar zo graag een kans wil krijgen om uit het leger te stappen – en die bovendien erg sexy is – gaat uiteraard door. Zo ook de alleenstaande moeder die recentelijk door haar man man in de steek gelaten was. Ze maken goede TV. We zien een paar talenten, maar vooral de ene afgang naar de andere telleurstelling. Droom na droom gebroken. Wat is het oordeel? Uitbuiting van mensen die moeten worden beschermd tegen zich zelf voor gek zetten of onschuldig vermaak en een oprechte kans voor talent om ontdekt te worden? Laten we een lezers onderzoek doen: de X-Factor uitbuiting of onschuldig? Aan u het woord. Ik ga ondertussen oefenen in en Karaoke bar. Je weet maar nooit.  Door Tijs Broeke - Sjoerd is op vakantie