hetkanWel.net

(Gastlog van Thijs Struijk. Wil jij ook een gastblog schrijven?). Gisteren was ik bij de Estafette Eetwinkel aan de Biltstraat in Utrecht. Normaal gesproken kopen we altijd melk met het EKO-keurmerk. Nu zag ik een pak melk met het Demeter-keurmerk. Vol verwachting pakte ik het pak uit de koeling. Ik was wel benieuwd of deze melk nog lekkerder is.

Voor mij staat namelijk al wel vast, dat biologische melk op de een of andere manier echt lekkerder is, er zit meer smaak in of zoiets of misschien is het ook wel gewoon psychisch. Toen ik thuis kwam ben ik meteen gaan proeven. De melk was inmiddels al een beetje lauw, maar het gaf wel een heel vredig zacht kabbelend melkgevoel op mijn tong.

Toen las ik de verpakking:

Jan Vrolijk van de Klaverhoeve uit Oosthuizen: “Op eigen kracht. Ik heb vertrouwen in de kracht van de natuur en de koeien. Mijn koeien laat ik zoals ze zijn. Ze leven samen in groepen met koeien, stier en kalverene bij elkaar. Geen gedwongen scheidingen, geen stress, laat ze het maar lekker uitzoeken, dan komt het vanzelf wel goed. Ze zijn prima gezond, dus dit moet wel het beste voor ze zijn.”

Toen was ik overtuigd:

Als er marketing is die werkt dan is het wel deze, ok het is verpakkingsmarketing want het staat op het pak, maar dit klinkt zo goed dat ik het gewoon geloof (dat doe ik niet snel bij verpakkingsteksten).

Woorden zoals, ik laat ze zoals ze zijn en het komt vanzelf wel goed, fantastisch! Waarom hanteren we deze uitspraken niet vaker voor bijvoorbeeld maatschappelijke en interculturele problemen, natuurbeheer en oneindige regelgeving. “Laat het en haal die druk van de ketel, hou op met alles zo tot in den treuren te benadrukken, te regelen en uiteen te zetten, het komt vanzelf wel goed!”

Hoe dan ook, dit was het lekkerste glas melk dat ik ooit heb gedronken.