Recyclen is China’s toekomst

De Amerikaanse journaliste Sara Bongiorni probeerde in 2005 een jaar lang te leven zonder Chinese producten aan te schaffen. Afgaande op haar boek A Year Without Made in China lukte het haar om zonder Chinese producten te overleven, maar makkelijk was het niet. China export gewoon verschrikkelijk veel. Maar… gelukkig sturen we ook wat terug! Mijn oog viel op het feit dat minstens 30% van al het Nederlandse oud papier naar China wordt gestuurd. Het Nederlandse bedrijf Ciparo verdient jaarlijks miljoenen met de verkoop van Nederlands oud papier aan Chinese fabrieken - en zorgt er tegelijkertijd voor dat er minder bomen worden gekapt… 

Ciparo is uitgegroeid van een driemanszaak zonder werkplek of kantoor tot een goed lopend miljoenenbedrijf met ongeveer 50 vaste medewerkers en vijf kantoren verspreid over China, plus een kantoor in Nederland. Ciparo haalt ongeveer 30 procent van het Nederlandse oud papier naar China. Ook koopt het bedrijf de laatste jaren papier uit Amerika, Australië en andere Europese landen. Eigenlijk doen ze niets meer dan het papier terugbrengen naar waar het vandaan komt.

De eigenaar, Thijs Cox, woont al 15 jaar in China, en het bedrijf groeide in die vijftien jaar dus net zo hard als de hoofdstad zelf. En hij wil zijn bedrijf verder uitbreiden: naast papier probeert het bedrijf ook plastic en metaal vanuit het Westen naar China te verschepen voor recycling.
Het bedrijf heeft een duidelijke ethiek:”Wij doen niet aan omkoping, we handelen alleen met ’schone’ bedrijven die niet aan kinderarbeid doen en de omgeving niet vervuilen, en we betalen gewoon netjes belasting. De papierindustrie is wat dat betreft makkelijk te controleren. Papier maken is een productieproces: het kost weinig mankracht, maar maakt gebruik van ingewikkelde machines. Je ziet zo of een bedrijf waterzuiveringsfilters gebruikt, of ze hun papier bleken en hoe ze dat doen. Je moet alleen wel zelf de papierfabrieken bezoeken - daarvoor moet je dus in China zitten.”

Goed doen gaat volgens Cox verder dan de regels volgen. Dat beetje extra dat zijn bedrijf Ciparo doet, zit bijvoorbeeld in de aanvullende ziektekostenverzekering die het bedrijf betaalt voor de Chinese werknemers. En extra woonkostenvergoeding, zodat de werknemers fatsoenlijk kunnen wonen in het alsmaar duurder wordende Peking. Daar staat tegenover dat Cox zijn loonbelasting inhoudt op het salaris van zijn werknemers en die loonbelasting ook afdraagt. Cox: “Dat vinden mijn werknemers niet leuk. Maar zo gaat dat bij ons. Wij houden ons aan de wet en dat verlangen we ook van hen.”

Het bedrijf ondersteunt sinds kort ook een opvanghuis van geestelijk gehandicapten even buiten Peking. Natuurlijk jeukt het bij Cox af en toe om te vertellen hoe het beter kan. “Maar je moet hier niet met je vingertje gaan zwaaien en 1,3 miljard Chinezen vertellen hoe het moet. Dat zal geen Chinees accepteren.” Toch denkt Cox dat hij door in China de afgelopen jaren aanwezig te zijn, een bescheiden invloed heeft. “Wij laten zien wat onze manier is van een bedrijf runnen. En in die vijftien jaar hebben veel bedrijven methodes en adviezen van ons overgenomen. Bijvoorbeeld hoe je papier milieuvriendelijker kunt recyclen en hoe je contracten opstelt. Chinezen zijn goed in kopiëren, dus kopiëren ze ook onze bedrijfsvoering.”

Recyclen is in China niet nieuw. In Peking verdienen veel mensen hun brood met afval verzamelen. Bekijk de videoreportage.

Deze entry werd gepost op Wednesday, 26 September 07 om 11:53 uur in de rubriek Nieuwe energie. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.