Decadente democratie: was het referendum ‘hetkanwel’?

Toch nog maar even over het Utrechts referendum dan. Het beheerst immers het leven van velen, of juist niet. Het is maar hoe je het bekijkt. Het Referendum was in dit geval heel erg ‘hetkanwel’ en ‘hetkanhelemaalniet’ tegelijk.

Nog geen 10% van de mensen liep een paar honderd meter naar een stembus. Zij maakten gebruik van een recht dat velen op deze aarde niet hebben en misschien ook nooit zullen krijgen. Plichtsbesef, principieel handelen of gewoon echt fan van een van beide mannen of het referendum.

Er zullen vast nog meer redenen zijn dat deze mensen wel gingen, maar er zullen net zoveel redenen zijn waarom mensen niet gingen. We kunnen raden: geen voorstander van het referendum, geen keus (maar men kon ook blanco stemmen…), geen zin of de stemlokalen waren te ver weg. Ze zullen allemaal voor komen en naar mijn mening zijn het allemaal decadente redenen; een kans om te stemmen is een kans om te grijpen.

‘Hetkanwel’ of ‘hetkanniet’, wat mij betreft is niet stemmen heel erg van de tweede categorie. Maar het hele referendum was dit in essentie ook. En min en min maakt altijd plus. De Utrechtse bevolking heeft namelijk wel laten weten dat het dit allemaal niet pikt. En dat is dan weer ‘hetkanwel’.

Zo zie je maar weer, er zitten altijd twee kanten aan een verhaal. Zolang we dat blijven (h)erkennen, is het wat mij betreft ‘hetkanwel’. Want dat geeft democratie weer een grond om op te bestaan. Zelfs als deze decadente trekjes begint te vertonen.

Deze entry werd gepost op Thursday, 11 October 07 om 20:47 uur in de rubriek Maatschappij, Opinie en Achtergrond. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.