De maatschappij op “z’n Jip en Janneke’s” …

Voor mijn ‘bijbaantjes’ als recensente voor diverse website lees ik heel veel boeken. Van kinderboeken tot zelfhulpboeken en van kookboeken tot thrillers, alles komt voorbij. Maar ook voor mijn plezier lees ik veel boeken. Mijn huis is bijna een mini-bibliotheek geworden.

Wat ik vooral erg mooie boeken vind, zijn boeken die op simpele wijze moeilijke zaken aan de kaak stellen. Boeken die in, vergeef me de omschrijving, Jip en Janneke-taal maatschappelijke problemen aan de kaak stellen, waar heel veel anderen pagina’s vol met moeilijke woorden voor nodig hebben. Het moge duidelijk zijn: ik wil geen moeilijke woorden, maar ik wil wel graag veel weten en leren. En met mij vele anderen. Denk bijvoorbeeld aan Waris Dirie, die met haar boek Mijn Woestijn de vrouwenbesnijdenis bespreekbaar maakte en Yvonne Keuls die met Jan Rap en zijn maat een prachtig-pijnlijk en realistisch verhaal neerzette over haar ervaringen in een jeugdopvangcentrum.

Die boeken staan er om bekend dat ze maatschappelijke ontwikkelingen bespreekbaar maken. Sommige boeken zijn over het algemeen ‘gewoon’ boeken. Jeugdboeken bijvoorbeeld. Met name fantasie-verhalen, zoals Harry Potter, worden beschouwd als lekker voor op vakantie. Niet om iets van te leren, behalve hooguit een toverspreuk om je lerares in een rat te veranderen. Maar toch speelt Joanne Rowling heel erg in op problemen in onze maatschappij.

Deze zomer las ik één van de Potter-boeken opnieuw. Het was zo’n week waarin het weer ellendig was en er ongeveer elke dag een zinloze moord in het nieuws was. Ik zei tegen vriendinnetje Danits: “Het lijkt wel alsof de Dementors over Nederland hangen, want iedereen is chagarijnig en er gebeuren allemaal onverklaarbare dingen!” Natuurlijk was het een grapje, maar wanneer je dieper gaat kijken achter de verhalen, dan merk je dat Joanne je meeneemt in hele dagelijkse zaken: kinderverwaarlozing (Harry), kindermishandeling (Dirk / Dudley), pesterijen (Marcel / Neville) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Een hele nieuwe is vandaag in het nieuws gekomen: Perkamentus (Dumbledoore) is homo. Joanne Rowling vertelde dat ze de Potter-reeks als een lang betoog voor tolerantie beschouwt.

En zo is zelfs een fantasievol kinderboek een boek geworden waar je nog wat van kan leren.

Deze entry werd gepost op Saturday, 20 October 07 om 13:25 uur in de rubriek Internet & Media, Maatschappij. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.