Wit geluk

Vandaag zat mijn dag vol goed nieuws. De straten waren wit toen ik opstond, de stoepen waren besneeuwd, de wereld klonk gedempt. Heerlijk, zo’n bubbel van sneeuw waar de wereld in ontwaakt en waardoor het tempo langzamer wordt. Van iedereen.De bouwvakkers kunnen niet meer buiten werken, maar zitten knus binnen met een kopje extra koffie. De buurvrouw op leeftijd schuifelt langzaam over straat, niet bang om te vallen, maar wel voorzichtig. Fietsers scheuren niet de bocht om, zonder om te kijken, maar nemen voorzichtig elke bocht, ze hebben zich neergelegd bij de witte wereld.

Mensen zijn gemoedelijker als het sneeuwt. Niemand heeft nog haast, immers, heb je haast, wordt je meteen en keihard afgestraft. De auto’s rijden langzamer en iedereen gaat echt op tijd weg, zodat je geen haast hoeft te hebben. Mensen houden meer afstand op de A12, lekker gevoel, dat kleine beetje ruimte zonder dat er meteen iemand naar links duikt.

Rustig aan, zonder stress ging ik ook de dag door. Een liedje zwom door mijn hoofd en dook steeds weer op. Eeuwenoud en nog steeds beschrijft het het gevoel van winter. Lekker.

‘t Is vandaag de witte wereld! Kijk het heeft gesneeuwd vannacht.
Alle huizen kregen mutsen, op de stoepen ligt een vacht
en de takken van de bomen buigen door de zware vracht.
Even word je er toch stil van, wat een smetteloze pracht
werd er door de kleine vlokjes uit de wolken meegebracht
‘t is vandaag de witte wereld Kijk het heeft gesneeuwd vannacht.

Deze entry werd gepost op Thursday, 20 December 07 om 22:42 uur in de rubriek Rust in de drukke wereld. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.