Voorbij de dood ons scheidt…

Om je ware liefde te vinden is nog een hele klus, ik spreek uit ervaring. Soms loop je hem of haar zomaar tegen het lijf en soms duurt het wat langer. Mijn twee broers zijn al jaren dolgelukkig met hun Ware. Sinds de middelbare school zijn ze al bij elkaar. Helaas zaten er op mijn middelbare school niet zulke leuke jongens.

Soms neemt mijn sarcastische kant een beetje mijn ‘Liefde-is-roze-met-hartjes-en-prinsen-op-witte-paarden’-kant over. Dat komt omdat ik dan twijfel aan de oprechtheid van de mannen die ik tegenkom (ja, ik kom de verkeerde mannen tegen..) en zelfs mijn broederlijke voorbeelden van Ware Liefde kunnen hun hoop niet meer geven. Terwijl ik droom van witte jurken en een stoere Prins aan het eind van het gangpad, lijkt voor velen tot de dood ons scheidt niets meer dan een lege uitspraak, een loze belofte. Want ach, een bruiloft is maar gewoon een feessie, niewaar? Dat dit, gelukkig, voor vele mensen niet geldt, bleek uit het volgende bericht uit België.

Op Tweede Kerstdag zijn Lien Suffis en Pieter Loetschert omgekomen bij een helicopterongeluk in België. Beide 24 jaar, maar al jaren verloofd. Ze waren nog niet getrouwd, omdat ze graag getrouwd wilden worden door de oom van Lien, die nog in Congo verbleef. In hun hart hadden hun JA-woord al gegeven en het leek alsof het bij deze hartewens zou blijven toen ze omkwamen bij het ongeluk. Maar familie en vrienden van het verloofde stel hebben hun geliefden alsnog zien trouwen afgelopen zaterdag. Hun kisten stonden zij-aan-zij in de kerk van Sint-Eloois-Winkel, terwijl oom pater Antoon Tanghe hen tot man en vrouw verklaarde. Hij sprak hierbij de woorden: “Wat God verbonden heeft, kan de mens niet scheiden“.

Deze entry werd gepost op Tuesday, 8 January 08 om 13:24 uur in de rubriek Bijzonder. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.