China in Afrika
Dit weekend sprak ik een vriendinnetje van mij. Ze woont tegenwoordig in Zuid-Afrika en is even in Nederland. We hadden het over dat land waar we allebei een stukje van ons hart hebben liggen. Zuma aan de top, corruptie, het WK wat zal gaan komen in 2010. Hopen we…
Want komen al deze stadions voor dat voetbalspektakel wel af? Ik vroeg het haar, ze zit immers een stukje dichter bij het vuur. Haar antwoord: ‘Met hulp van de Chinezen wel.’
Ze was zeker niet de eerste die de Chinezen aanhaalde als ‘de hulp’ van Afrika. Eerder al las ik over investeringen, over de Oosterlijke invasie op een continent dat industrieel en commercieel hard groeit. Hoe komt het dat China zoveel aandacht heeft voor Afrika?
Eigenlijk is de verklaring heel simpel. China heeft grondstoffen nodig en Afrika heeft ze. En de Chinezen zijn goed in techniek en goedkope leningen. En China heeft gezorgd voor concurrentie op de ‘hulp’markt. Bevalt de OESO Afrika niet, dan kunnen ze direct naar het oosten, of de boel fijn uitonderhandelen. Dat geeft de Afrikanen meer de mogelijkheid om de eigen wil te laten zien en zich niet laten domineren door één partij. De ‘zuid-zuid’relaties worden dus verbeterd en de relaties met het westen gelijkwaardiger.
Goed of slecht? Zijn er alleen voordelen of misschien ook gevaren? Of is het van allebei een beetje? In het Europees Kwartaal Bericht van de Rabobank van september 2007 staat het allemaal uitgebreid beschreven. Interessante stof voor iedereen die denkt (en misschien wel hoopt) dat ontwikkelingslanden elkaar kunnen helpen door de sterke punten bij elkaar te vegen en zo elkaar beter te maken.
Ook in Kenia hoorden we veel verhalen over de hulp van Chinezen, met name wat betreft het aanleggen van wegen en bouwen van stadions. De samenwerking biedt zeker vele voordelen en mogelijkheden voor beide partijen.