Wat Doris eigenlijk had willen zeggen…

Ken je dat? Dacht je dat je een prachtig, interessant verhaal had… blijkt het toch niet helemaal goed te vallen. Of mensen worden zelfs boos. Als je terugkijkt had je het beter anders kunnen formuleren. In de politiek hebben ze er een handje van (soms onder het mom van ‘een ballonnetje oplaten’). Gelukkig hebben we Hetkanwel, waar we aan de gedane uitspraak een betere draai kunnen geven…
Vandaag het voorbeeld van Nobelprijs-winnaris Doris Lessing die het Internet ‘leeg en nutteloos’ noemde.

Eind vorig jaar won de 88-jarige Britse Doris Lessing de Nobelprijs voor literatuur. Ze schreef een boeiende maar ook controversiele lezing die haar uitgever hield (ze was zelf ziek) bij het aanvaarden van de prijs.

Doris woonde van 1924 tot 1949 in Zimbabwe, en ging daar regelmatig naar terug. In de lezing beschreef ze haar bezoek aan een school in Zimbabwe, in de tachtiger jaren. In de klassen zijn schoolborden, maar de leraar - een Engelse vriend van Lessing - houdt de krijtjes in zijn zak omdat ze anders gejat worden. Er is geen atlas te vinden, geen wereldbol, geen kaart aan de muur, geen boeken. Nou ja, in de bibliotheek zijn een paar boeken: dikke afdankers van Amerikaanse universiteiten. De leerlingen smeken Lessing om boeken. ‘We hebben leren lezen, maar we hebben geen boeken’.

Het beeld van de boekenloze school laat haar niet meer los. Aan Londense scholieren probeert ze later uit te leggen hoe het is om geen boeken te hebben. De scholieren kunnen het zich nauwelijks voorstellen. Zij hebben boeken in overvloed, maar de bibliotheek wordt maar voor de helft gebruikt, constateert Lessing. Ze ergert zich daar mateloos aan.

Ze zegt het prachtig: Het internet heeft een hele generatie verleid, met haar ‘inanity’. Mooi woord. Inanis, zonder geest, leeg, ijl, geen inhoud, hol, onbeduidend, nietszeggend, ongefundeerd, waardeloos, nietig, nutteloos, dom, onnozel. Dat is het internet, according to Lessing, Nobelprijswinnaar 2007.

Wat had ze eigenlijk had willen zeggen?

Het is schitterend geformuleerd. Maar toch een beetje onhandig.  Ik denk wel dat ik begrijp wat ze eigenlijk bedoelt. Het is een nieuwe kijk op de wet van vraag en aanbod: Als je een boek hebt, ga je lezen, heb je er honderd dan niet meer. Zo zegt Doris: ‘… jonge, hoog opgeleide mensen weten niets van de wereld, lezen niet meer, ze weten alleen veel over bepaalde specialistische dingen, computers bijvoorbeeld’. Inderdaad, zo gezien kan het internet mensen bijna ‘hol’ maken.

Daar ze heeft ze best een punt. Daar stat tegenover dat het Internet gelukkig ook veel goeds te bieden heeft. Wat dacht je van Bol.com? Ook de tweedehandsboekenmarkt bloeit als nooit tevoren, dankzij sites als boekwinkeltjes.nl. Waarom lopen die boekensites zo goed? Simpel: menigeen lummelt wat op het internet (vooral al die door Lessing vervloekte jongeren) en vervolgens heeft iemand het - misschien wel in zo’n vermaledijd weblog - over een boek. Een boek? Jazeker, een boek. Je wordt nieuwsgierig. Een paar klikken later heb je het boek besteld en als het een beetje meezit, ligt het de volgende dag in je brievenbus. Volgens mij vindt Doris het dan eigenlijk toch ook wel een prachtige uitvinding, dat Internet.
Geeft niks Doris, ik leg het graag even voor je uit.

Deze entry werd gepost op Wednesday, 27 February 08 om 21:52 uur in de rubriek Internet & Media. Je kan een reactie achterlaten, of backtracken vanaf je eigen site.