hetkanWel.net

Vandaag is de laatste dag van drie dagen rouw in China. Naar schatting zijn 50.000 mensen gestorven door de aardbeving die Chengdu en omstreken trof. Mijn vrouw en ik hebben continue de nieuwsstroom die daarna kwam proberen te volgen. Ik weet niet wat er in Nederland over gerapporteerd wordt, maar hier in Engeland krijgen we gelukkig veel rechtstreekse aangrijpende beelden te zien. Via het internet lezen we alle (vaak vreselijke) verhalen - wist je trouwens dat veel Chinese websites een zwarte look&feel hebben gedurende deze rouwtijd?

Ik ben getroffen door de snelheid en openheid van het nieuws in China. Je kunt wat dat betreft echt zien dat China een nieuwe weg is ingeslagen (jaja, ik weet het, nog een lange weg te gaan). Ik ben ook onder de indruk van de hulp die op gang is gekomen. Hoewel het natuurlijk ook altijd beter kan, laat het Chinese volk zien hoe je efficient op dit soort rampen kunt reageren. De inzet van het gewone volk is enorm, zo is de bloedbank van Chengdu letterlijk vol - je kunt je niet meer aanmelden als bloed-donor. Ook bijzonder is deze videoclip waar je kunt zien hoe Chinezen elkaar letterlijk moed toeschreeuwen (”China go on”, “Chengdu don’t cry” etc.). Veel taxi’s rijden gratis rond om gewonden te vervoeren en vrijwillligers rijden op eigen houtje (ongecoordineerd) naar een gebied om te zien of ze daar kunnen helpen. Ook de lokale overheid spant zich in: zo worden prijzen sterk in de gaten gehouden (stijgingen worden niet getolereerd). En dan het (in eigen land) alomgeprezen leger, dat offert zich met man en macht op (soms echt letterlijk…) om de bevolking te helpen.

Ondertussen heeft mijn familie het toch zwaarder dan ik had gehoopt - of dat ze zelf dachten. Er zijn namelijk nogal wat na-bevingen, sommige nog 6 op de schaal van Richter. En dat zorgt natuurlijk voor veel angst en onrust. Veel mensen slapen op een matje buiten in het park, of in een tentje op het plein, soms zelfs met een helm op, of (zoals sommigen van mijn familie) in de auto…