Betalen voor een glaasje tapwater, goed voor het goede doel.
Ik was gisteren in een restaurant met een paar collega’s. We zaten met zijn allen aan de wijn, op één na: die bestelde een glaasje tapwater. “Dat schenken we hier niet”, was het antwoord van de arrogante kijkende ober. Of mevrouw een misschien een flesje ‘bottled water’ wilde? “Nee”, zei mijn collega, “ik wil gewoon een simpel glaasje tapwater. Als dat een probleem is wil ik er best voor betalen”.
De ober wist even niet wat te zeggen. “Jullie moeten dat geld dan wel weer aan Wateraid geven”, voegde ze toe. Wateraid? Daar had de ober nog nooit van gehoord. Niemand bij ons aan tafel trouwens. Mijn collega legde toen uit dat er verschillende restaurants in London meedoen met dit project, waarbij je geld geeft voor tap-water, en het restaurant doneert dat dan aan Wateraid.
Onze ober was niet overtuigd. Meteen grepen een paar collega’s naar hun mobiel en werd er snel naar hun site gesurfd. Toen het resultaat aan de ober werd gepresenteerd begon hij een heel stuk vriendelijker te kijken. Resultaat: de ober zou het later met zijn baas overleggen. Ondertussen kon zij een kopje thee krijgen… van de zaak!
HULDE!