Ik wil post!
Mijn vader kreeg vroeger post uit het buitenland. Hij kreeg brieven van zijn vriend Berend die op Curacao woonde. Ik was altijd vreselijk jaloers op die buitenlandse brieven, want het leek me zo ongelooflijk leuk om post van ‘over de hele wereld’ te ontvangen. Toen ik ouder werd, begon ik ook met kaartjes en brieven te sturen. Helaas kwam ik niet verder dan Londen en Birmingham, maar dat vond ik op mijn dertiende toch ook al heel erg werelds.
Helaas werd de briefpost ingehaald door de mail en sindsdien krijg ik mail uit Birmingham. Londen is er inmiddels niet meer bij, dat contact is verwaterd. Maar toch krijg ik heel graag échte post. Ik stuur zelf nog zeer regelmatig kaartjes, maar ik krijg alleen kaarten met mijn verjaardag. Nu heb ik niet te klagen hoor, over de hoeveelheid post die door de bus naar binnen glijdt. De bekeuringen en blauwe brieven liggen met enige regelmaat op de deurmat. Maar Echt Leuke post, daar zou ik wel graag wat meer van willen ontvangen.
Eén van mijn mede-punters Lara schreef toen over de nieuwe hobby die ze had: Postcrossing. Je mag per keer vijf kaarten sturen, de adressen krijg je van de website. En het leuke is: mensen van over de hele wereld zijn aangemeld bij deze website, dus ontvang je post uit allerlei landen. Ik heb me vandaag ook aangemeld en ben reuze enthousiast. Mijn eerste kaarten liggen klaar. De komende week zal er een kaartje op een Finse, een Spaanse, een Amerikaanse, een Engelse en een Duitse deurmat vallen.
En nu is het wachten op mijn eerste buitenlandse post!
Ik zie nu al voor me hoe jij straks staat te springen als je je eerste kaart krijgt. Deed ik ook namelijk… ;D (Als ik eerlijk ben, kan je deed door doe vervangen, als het een leuke kaart is, hihi)
Marlies, gaat het wel goed met je? Of anders gezegd: met je echte vrienden en vriendinnen?
Waarom overladen zij jou niet met de post die je zo graag wil?
Terwijl je toch ook leuek post krijgt. De politie is je beste vriend. In jou geval dus zeker, want ze zijn je niet vergeten en sturen je regelmatig echte post, zoals je hierboven schreef.
En hoe moeilijk de belastingdienst het ook heeft, blijkbaar willen ze de relatie met jou goed houden.
Maar goed, jij wordt misschien warm van virtueel verkregen vrienden.
Heb het een hele tijd gedaan, tot ik het wat leeg vond worden. Het is uiteindelijk toch veel leuker om echte post van vrienden en familie te ontvangen. Zoals wij van de week een kaartje voor de bruiloft kregen van een collega in amerika.
Ik heb mijn honderden gekregen postcrossingkaarten vorige week ook weggegooid. Wat moet je immers met al die kaartjes van wildvreemden?
Ik had heel veel penvriendjes en penvriendinnetjes. In nederland, maar ook in Duitsland, Engeland (Wales) en in Frankrijk. Hele verhalen schreef ik. Vooral tijdens de (saaie) lessen op school.
Helaas verwaterde dat. Met een aantal van mijn vriendjes en vriendinnetjes heb ik altijd contact gehouden. Via mail en telefoon. En ik heb een paar weer teruggevonden. Via Hyves en Facebook. Mailen is leuk, maar er is toch niets leuker dan echte brieven!
Ik denk dat ik me ook maar moet aanmelden…
Ik ben inmiddels ook een beetje verslaafd aan Postcrossing en ik mag gelukkig zes kaartjes versturen. Dus er zijn van mij zes kaartjes onderweg en ik hoop dat ze allemaal ooit nog een keertje aan komen.
Veel plezier en ik hoop dat je het net zo leuk vind als ik.
Interessant concept. Vraagje aan de ervarings-deskundigen: krijg je met sommige post crossers ook een band?
Toch werkt dat concept blijkbaar goed. Heeft Marlies hier al zes keer post, hoor of zie je haar niet.
Veel te druk natuurlijk met het beantwoorden van de kaartjes uit de brievenbus.
Hahahah Peter, nee hoor. Nog geen post ontvangen!
Maar druk met voorbereidingen, ik vertrek overmorgen namelijk naar Kreta voor een vakantie. 
Druk druk druk dus
Haha, dat lijkt mij dus ook helemaal leuk he!
Alleen, wat moet je dan op zo’n kaartje neerzetten, want weet je wel bij wie het terecht komt dan ? :$