hetkanWel.net

Het allereerste wat ik deed toen ik in London aankwam was op huizenjacht gaan. Om een huis te kopen. Ik was vastbesloten: London was mijn stad. Ik zag het positief in, hoewel ik goed wist dat het moeilijk zou worden. Ongeveer 40% van alle expat-ondernemingen mislukt en dat is niet voor niks. De taal, de cultuur, de nieuwe baan: het kan op veel vlakken misgaan. Ook al zit je hemelsbreed minder dan een uur rijden van je eigen land, makkelijk is het nooit.

Ik weet nog dat ik voor het eerst mijn nieuwe woning introk. Het tapijt kwam regelrecht uit de jaren ‘70. Dat er zelfs tapijt in de badkamer lag stoorde me behoorlijk. Dus het afgelopen weekend ging de badkamer op de schop. Er liggen nu lekker nieuwe schone badkamertegels in. Toen ik het mijn moeder vertelde zei ze lachend dat er blijkbaar nog genoeg Nederlander in mij is om niet helemaal met alles mee te gaan in de Britse cultuur. Ik denk dat ze gelijk heeft. Zo weet ik dat er binnenkort ook de Nederlands jaarmarkt weer is, waar ik weer mijn erwtensoep zal kopen. Prinses Marlies wees me ook op een handige site: heimwee naar holland, over artikelen met een Nederlandse uitstraling en/of geproduceerd door Nederlanders.
Helemaal ingeburgerd raak je natuurlijk toch nooit.