Greed is good 2.0
Goh, wat zijn ze nu stil: de zogenaamde cityboys hier in London. De jonge mannen die tot diep in de nacht in de bank werkten en tijdens het weekend in hun Ferrari’s arrogant door de stad scheurden dankzij de enorme bonussen die ze hadden verdiend. Ze waren een populair onderwerp voor vele journalisten en filmmakers (met deze speech in ‘Wall Street’ als hoogtepunt).
Maar sinds kort is er niet veel meer over van de schone schijn van het bankwezen. Topbankiers aller landen laten even hun douceurtjes even liggen, onder druk van de mega-verliezen en de publieke opinie.
De basis ervan is dat de bonus voor 2/3 op een geblokkeerde rekening wordt gestort. Dat geld komt alleen vrij als de resultaten in de navolgende jaren niet negatief worden beïnvloed door afboekingen, rechterlijk ingrijpen of doordat er anderszins negatieve effecten zijn. Een vergelijkbare hold up geldt voor toegekende aandelen. Opties maken niet langer deel uit van de beloning.Op die manier zijn er wel beloningen, maar ze niet meer gebaseerd op korte termijn successen. Eerlijkere bonussen dus. Ik vind het een goed idee! Het zou de cityboys hier zeker een beter aanzien geven. Een voorbeeld ook voor het beloningsbeleid van Nederlandse banken?
Inderdaad een goed plan. Wij hebben ook een duurzamer beloningsvariant met aandelen. Aan het einde van het jaar ontvang je een prestatiebeloning, deels in aandelen. Deze vallen echter met een achtste per keer vrij. Je kunt dus niet even een jaartje goed scoren, alleen voor de korte termijn gaan, het bedrijf verlaten en snel al je aandelen opnemen voordat de koers daarvan keldert als gevolg van het korte termijn beleid.
Het werkt behoorlijk goed. Korte termijn winstbejag verliest het in strategische discussies praktsich altijd van lange termijn voordelen.
Deze vallen echter met een achtste per keer vrij. –> Ik bedoel: deze vallen met een achtste per half jaar vrij.