Eigenaar van De Fietsfabriek

Eigenaar van De Fietsfabriek

Dankzij hem is de bakfietsouder niet meer van het schoolplein weg te denken. Toch woont hij pas 12 jaar in Nederland en is hij geboren en getogen in Turkije. Yalçin Cihangir begon zonder diploma een eigen bedrijf, De Fietsfabriek. Nu zijn renaissance van de bakfiets een wereldwijd succes is, brengt hij iets heel waardevols terug naar zijn geboorteland: werk.

Reden voor hetkanWel om zich af te vragen: hoe hoog is de hetkanWel-factor van Yalçin Cihangir?

I Vijf jaar geleden begon hij in Amsterdam een eigen bedrijf dat bakfietsen maakte, De Fietsfabriek. Hoewel hij een start met dieprode cijfers kende, en zelfs bijna failliet raakte, wist hij met zijn bedrijf het hoofd boven water te houden. Internationaal succes was zijn beloning. De bakfiets werd een hit van Amterdam tot Tokyo.
(2 punten)

II In Turkije was hij draaibanklasser, hield hij koeien, was hij benzinepopmhouder en vrachtwagenchauffeur. Toen hij 12 jaar geleden in Nederland een supermarkt binnenliep, besloot hij te blijven. Een land met zoveel verschillende soorten kaas moest wel goed georganiseerd zijn, dacht hij. Hij droomde van een eigen bedrijf maar dacht dit niet mogelijk was door zijn gebrekkige taalbeheersing. Een collega vroeg hem waarom hij geen fietsenmaker werd, met fietsen kon hij immers wel praten. En zo begon Yalçin Cihangir een fietsenhandel, terwijl hij zelf niet kon fietsen.
(2 punten)

III Cihangir is een inspiratiebron voor iedereen die twijfelt om voor zichzelf te beginnen. Hij was van het begin af aan zeker van zijn zaak. “Nederlanders zijn altijd bang om failliet te gaan, voor ze ergens mee beginnen moet alles kloppen. Als ondernemer moet je van risico houden. Om je doel te bereiken moet je alle twijfel vergeten. Pas als je niets doet, ben je failliet.”
(2 punten)

IV De onderdelen voor de fietsen van De Fietfabriek haalt Cihangir uit Turkijke, en daarvoor brengt hij werk terug. Hij heeft een eigen fabriek laten bouwen in zijn geboortedorp. “Het deed me pijn als ik mijn vrienden in de fabrieken van Ankara zag werken. Ze zagen er uit als zestig en waren nog steeds arm. Jullie zijn dom, zei ik. Jullie zijn boeren, ga terug naar het land. Sinds mijn fabriek in mijn geboortedorp staat, zijn dertig families teruggekeerd. Alle jongeren fietsen nu rond. Zelfs oudjes fietsen, op driewielers. Binnenkort ga ik daar fietspaden aanleggen.”
(2 punten)

Onze score: 8 punten Jouw score?
Geef jouw punten in een reactie (0-10). Alle scores tellen even zwaar voor de gemiddelde eindscore.

Deel met je vrienden:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ