hetkanWel.nl

Na een dag hard werken via mijn glazen scherm in de grote woonkamer van mijn vierkamerappartement log ik uit. Vroeger zag ik die dingen op televisie bij van die FBIseries, maar tegenwoordig zou ik dat scherm niet kunnen missen. Ik snel naar mijn keuken. Ik heb trek, dus kies ik via Foodnet op de koelkastdeur wat ik wil eten. Hij checkt voor mij wat ik nodig heb en verstuurt zo mijn totale boodschappenlijstje naar ShopEx. Paprika, tomaat, ui en wat andere spulletjes, zullen zo via mijn luchtkanaal waarmee ik verbonden ben met de ‘buurtsuper’ bij mij afgeleverd worden. Waar vroeger, zo’n 40 jaar geleden het riool lag, ligt nu al 10 jaar een prachtig netwerk waarop ik en mijn buren en alle winkels en distributiecentra in de buurt zijn aangesloten.

Mijn werk was hectisch vandaag. Vroeger ging ik langs bij mijn klanten, nu kan ik via een computerscherm rechtstreeks inbellen op afspraak en kunnen we samen virtueel door de zaak lopen. Virtueel kunnen we ook meteen allerlei zaken veranderen. Het is niet meteen definitief, daar hebben we natuurlijk nog een aannemer en materialen voor nodig, maar het geeft mooie brainstormsessies. En een mooi beeld van wat mogelijk is en waar we heen willen om meer winst te maken. Maar ook minder afval en betere infrastructuur te krijgen, waardoor wij allebei nog steeds bijdragen aan het al zoveel verbeterde milieu.
Morgen moet ik echt de weg op, een dag per week bezoek ik ze in levende lijve. Ik ga daar heen met mijn elektrische auto met automatische navigatie. Door magneten in de weg word ik terwijl ik nog wat werk naar mijn werk gezoefd. Jeetje, vroeger reden we in van die sleurpende auto’s op biodiesel, terwijl bellen al gevaarlijk was. Bio, mijn neus, wat ik nu doe is pas gaaf (en net nieuw). De stroom die nodig is om mijn auto op te laden… tja, die komt uit het persoonlijke afval van alle buurtbewoners. Raar idee nog steeds, maar het feit dat we onze boodschappen kunnen verzenden door de oude rioolbuizen, dat is omdat we alles wat vroeger weggespoeld werd nu hergebruiken voor onze stroomvoorziening. Geweldig!

Weet je waar ik ook naar uitkijk? Naar mijn vakantie; ik ga mee op een geweldige reis door de ruimte. Op 100 km boven onze planeet vliegen we rond en we doen 10 plekken op deze wereld aan. Ik ga onder andere naar de bossen op Borneo, met dank aan het WWF gelukkig nog steeds een huis voor heel veel flora en fauna. Via mijn multitask table heb ik mij al goed voorbereid op mijn reis. Alles kon ik zien. Het scherm in mijn tafel is lekker groot, dus ik kon ook echt de details zien. Ik kreeg er ook heel veel informatie bij en door het interactieve scherm dat kan zien wat ik wel en niet heb gelezen werd steeds verder ingezoomed op mijn interesses. Ik ben nog steeds blij met die tafel, ondanks dat er alweer veel mooiere en fijnere technieken bij zijn gekomen de afgelopen vijf jaar…

Nou, ik ga inpakken, want daar heb ik morgen geen tijd voor. De interest-feed op je Personal Pocket Unit (PPU) gaat vanzelf branden als ik iets nieuws geschreven heb! Misschien heb je wel tijd om live met me mee te kijken!