hetkanWel.nl

Dagblad Trouw organiseerde gisteren de eerste Idealendag in Amsterdam. In de Passenger Terminalhal, een gemoedelijke variant op de Utrechtse Jaarbeurshallen,  struikelden we over de particuliere initiefnemers voor weeshuizen in India, scholen in Nigeria en houtfornuizen in Tanzania.  Herkent Trouw idealen alleen als ze de vorm hebben van projecten voor een eerlijker wereld in een ander continent?

Je zou het bijna denken als je rondkijkt op Idealendag. Zo zijn de nominaties voor de Idealenwedstrijd, op een enkele uitzondering na, zoals online cadeauwinkel Troostgeschenk, bijna allemaal inspirerende projecten voor een betere wereld in Afrika of Azië. Deze opvallende overvloed aan particuliere initieven voor verre, arme landen hangt waarschijnlijk samen met de keuze van Trouw om de Milleniumdoelen als invalshoek voor de dag te kiezen.

Direct na de opening van Pieter Winsemius, die ons oproept mensen te volgen die hun dromen najagen (follow the fellow that follows a dream), worden de Milleniumdoelen op een originele manier in herinnering gebracht bij het publiek. Acht aantrekkelijke dames in kleurrijke mantelpakjes beelden elk een van de doelen uit.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het bouwen van scholen en waterputten in Afrika zonder meer een uitstekende zaak. Het roept alleen wel de vraag op of we daarmee de Milleniumdoelen met grote slagen dichterbij brengen. Maar daarop heeft Ferd van Koolwijk, auteur van het boek “Nieuwe Idealist M/V”, een interessant antwoord:

“Idealisten hebben honderden miljoenen collega’s ter wereld. Er zijn zoveel mensen bezig met het hogere doel: een betere wereld. Opmerkelijk genoeg werken zij vaak alleen, maar stel je voor wat er gebeurt als zij beter gaan samenwerken? Bovendien gebeurt het regelmatig dat een succesvol kleinschalig initiatief wegens succes wordt uitgerold op grote schaal. Neem ons idee voor een Rainbow Home, een weeshuis voor Indiase straatkinderen. Dit was zo’n succes dat de overheid van het Indiase Hyderabad inzet op nog eens 50 Rainbow Homes.”

Ferd van Koolwijk glimlacht breed na zijn antwoord. De zon die door de hoge ramen van de Passenger Terminal Hal schijnt, heeft een versterkend effect op zijn glimlach. Het maakt hem een treffend beeld voor de positieve sfeer die heerst op Idealendag. 
Er wordt volop ge-netwerkt door de idealisten. Overal staan groepjes mensen die met elkaar brainstormen hoe ze elkaars initiatief kunnen versterken of hoe ze op een creatieve manier meer bekendheid voor hun project krijgen.
Wanneer de financiering van idealen aan de orde komt, valt op hoe snel er door de aanwezige adviseurs wordt gewezen op fondsen en overheidsubsidies. Voor idealen moet je kennelijk je hand op houden. Waarom praat niemand over sponsoring, investeerders, of nog mooier: verdienmodellen die een idealistisch project zelfbedruipend maken?

Aan het einde van de dag maken we als hetkanWellers de balans op. Wat ons betreft krijgt het geslaagde en inspirerende evenement een vervolg. Al knaagt het gevoel dat je voor Trouw pas een echte idealist bent als je projecten in verweggistan realiseert en daarvoor om geld bedelt.

Zou het daarom een idee zijn om bij een volgende Idealendag nadukkelijker samen te weken met het bedrijfsleven? Van hetkanWeller Lars Moratis leren we immers dat maatschappelijk verantwoord ondernemen een belangrijke trend is. Bovendien luidt het motto van Idealendag “Idealen realiseer je samen”, dus ook samen met het bedrijfsleven.