Terwijl ik tegen een vriendin mijn gal spui, krijgt mijn hoofd een steeds sterker wordend seintje door…het begint fluisterend “1 november, 1 novembER, 1 novEMBER, 1 NOVEMBER!!!” totdat het onvermijdelijk doorkomt…het is 1 november: ik mag niet meer gallen, spuien en zanniken. Niet meer doemdenken, piekeren en deprimeren…Ik moet 30 dagen positief denken, en dat moet ik van mijzelf. Very smart.
Abrupt stop ik met zeuren en zeg “maar het komt wel goed. Heus!” Van schrik rent mijn vriendin bijna tegen een lantaarnpaal. Kennelijk is het ernstig met mij gesteld. Na een korte check (nee je hebt geen koorts en je bent niet tijdelijk ontoerekeningsvatbaar) biecht ik mijn uitdaging aan haar op. Zelf bedacht dus: 30 dagen positief denken. Om gelijk er achter aan te gooien “maar HOE doe ik dat?” en sterker nog HOE onthoud ik het? Want ik verval continue in mijn oude patroon. Aha…daar hebben we dus de eerste hindernis al. Gelukkig heb ik 30 dagen om dat uit te gaan vinden…
