Ik zal maar met de deur in huis vallen: ik vloek. Oké, ik zeg niet zo snel ‘GVD’, maar Jezus en God worden regelmatig door mij aangeroepen op de meest ongelegen momenten. Ik ben er niet trots op. Niet alleen omdat ik een dochter van een dominee ben, maar ook omdat het niet zo vrouwelijk is. Maar weet je: soms is het gewoon even ‘lekkerder’ om een goede krachtterm eruit te gooien. “Sjesus, wat een ongelooflijke HONDELUL is dat!” bekt gewoon goed en dan lijkt ‘Potverdriedubbeltjes, wat een ongelooflijk onaardige man is dat…’ simpelweg niet afdoende.

Zoals ik al zei: ik ben er niet trots op. Waar ik echter nooit mee scherm, zijn ziektes. ‘Krijg de pleuris’ en ‘tyfushond’ vind ik onprettig om te zeggen en te horen. Maar waar ik echt een hekel aan heb is schelden met kanker. Kankerlijer, kankerhoer of kankerbitch zijn woorden die je mij niet zult horen zeggen. Ik vind het een kutziekte, ken teveel mensen die het hebben gehad of eraan zijn overleden en ik wens het niemand toe.

En stel je toch eens voor dat je het krijgt. Of je broer, je tante, of je beste vriendin. Je ziet iemand achteruit gaan, ziek zijn en je kunt er niets tegen doen. Vechten tegen kanker, in welke vorm ook, is nooit gemakkelijk. Gelukkig zijn er altijd mensen die het winnen van de kanker, maar er zijn er ook heel veel die verliezen. Iedereen kent wel iemand die aan het vechten is tegen kanker, het gevecht gewonnen heeft of het gevecht verloren heeft. En dan zou jij een gezond persoon die bijvoorbeeld te langzaam rijdt op de snelweg dat afschuwelijke gevecht toewensen?

De zestienjarige Richelle Laurijssen vecht al jaren tegen de kanker. En de prognose is niet goed. Maar ze blijft sterk en probeert samen met haar ouders de wervelwind van ziekenhuisopnames, kuren en pijn het hoofd te bieden. Naast dat ze deze oorlog voert, is ze op eigen initiatief nog een gevecht aangegaan. Samen met familie en vrienden heeft ze, onder de naam Stichting Rilax, een professionele campagne opgezet om het ‘kankerscheldwoord’ tegen te gaan. Want kanker verziekt niet alleen je leven, maar ook je taal. De campagne richt zich voornamelijk op jongeren die kanker veelal als modewoord gebruiken. En het zou mooi zijn als zij vervolgens hun ouders op het gebruik van dit scheldwoord willen wijzen.


Maand van de ongemakkelijke actie
Het verhaal van Richelle heeft me geraakt. En ook al gebruik ik dat woord niet in mijn tirades, ik wil het gevecht samen met Stichting Rilax aangaan. Als ik iemand het hoor zeggen, zal ik hem of haar erop aanspreken. En aangezien het de maand van de ongemakkelijke actie is, zal ik dertig dagen niet vloeken. Waar blogger Sjoerd helpt in de strijd tegen kanker door zijn snor te laten staan, doe ik dit. Geloof me: dit is geen lichte opdracht, aangezien ik belachelijk goed ben in vloeken. En wie weet inspireer ik ook wel anderen met dit voornemen, dankzij Richelle…

Deel met je vrienden:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ