Mijn ongemakkelijke actie, geen supermarkt, begint eigenlijk best te wennen. Precies het doel natuurlijk van deze hele maand, om gewoontes te veranderen. Eraan toegevoegd zijn inmiddels niet vloeken en niet ‘zomaar’ de televisie aanzetten. Die eerste is al bijna gewend – ik vloek niet zo heel veel, de tweede is moeilijk. Niet het aanzetten om echt iets te kijken wat je wil zien, maar het uitzetten als dat afgelopen is, heel lastig!

Maar terug naar mijn initiele uitdaging. Ik word er hebberig van. In de supermarkt koop ik nooit meer dan ik nodig heb. Ik weet de routing, ik weet wat waar ligt en ik weet ook wat ik over moet slaan om niet in de verleiding te komen. Maar in de eco-winkel of ‘mijn winkeltje’ met melkvrije producten wil ik alles uitproberen. Ik zie dingen die ik wil proeven, dingen die ik wil eten, dingen waarvan ik me afvraag of het nu ECHT lekkerder is dan ‘gewoon’. Chocola (ja!), rijstwafels (ja!), chipjes (nee..!), fairtrade chocola (moet nog proeven), thee (ja!), cruesli (geen verschil).

Aangescherpt doel vanaf nu: deze week koop ik gewoon wat ik nodig heb. Wel zo goed voor mijn portemonnaie en ook voor mij.

Gaat alles dan zo van een leien dakje? Nee, natuurlijk niet. Toiletpapier heb ik nog niet gevonden en is bijna op. Het koken duurt uren nu alles echt per se van scratch gedaan moet worden (aardappels schillen, peultjes doppen) en vandaag heb ik geen brood. De bakker was gister om vier uur dicht. Allemaal. Hoe kon ik dat nu weten ;-) ?

Deel met je vrienden:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ