Maand van de ongemakkelijke actie: Ongemakkelijke Verbroedering


Toen het idee van de Maand van de Ongemakkelijke Actie opkwam, was ik erg enthousiast en wist dat dit zou kunnen aanslaan. Maar ik had niet verwacht dat anderen zo enthousiast zouden worden. Toch blijkt nu dat de Maand van de Ongemakkelijk Actie ook een bijzondere vorm van verbroedering laat zien. Omdat hetkanWel is genomineerd voor een Dutch Bloggie, besloten we om dit te vieren met een feestelijke lunch. Sjoerd bleek onverwacht in Nederland te zijn en Frisse Wind, Dominique en ondergetekende zagen hem in een leuk tentje in Utrecht. Omdat we elkaar ook al tijden niet hadden gezien, was het een warm weerzien. Ook een beetje pijnlijk, gezien Sjoerd’s snor: “Hij ziet er … eh…. goed uit, Sjoerd.”*

Het duurde niet lang, of we hadden het over de Maand van de Ongemakkelijke Actie. Iedereen sprak door elkaar en we wilden elkaar zoveel mogelijk vertellen. Totdat ik met een klap mijn veganistisch verantwoorde thee op de tafel zette en de aanwezige redacteuren uitnodigde om ook een zakje mee te nemen en te proeven. Ze waren even stil, maar daarna erg nieuwsgierig en wilden het graag uitproberen. De thee bleek echter net zo ‘lekker’ als ik had gezegd. Zoals Sjoerd al beschreef was dit een duidelijjk voorbeeld van Ongemakkelijke Verbroedering.

Maar dat was niet het enige moment dat ik me realiseerde dat we met deze actie meerdere mensen raken. Mijn Anti-Vloekactie levert steun op uit onverwachte hoek: vriendinnetje Kamal – die net zo gemakkelijk vloekt als ik – let op haar woordkeus, ondanks dat ze nu niet zo lekker in haar vel zit en het liefste even zou tieren. Maar ook vriendinnetje Danitsja haalde inspiratie uit onze actie. Ze zet elke dag pas om vijf uur haar verwarming aan, overdag zitten zij en haar vriend net als Frisse Wind dus in zeventien graden (en nee, ze zijn niet aan het werk en pas om vijf uur thuis..). Daarnaast is zij, net als onze Dominique, bezig met het ondersteunen van de middenstander: in dit geval de SRV wagen. Maar mijn moeder is voor mij de Held van Mijn Actie: aangezien ik de afgelopen dagen bij haar heb doorgebracht, heb ik mijn veganistische boodschappen meegenomen. Ik kook mijn Skinny Bitch recepten en mijn moeder eet vrolijk mee. Of nou ja… vrolijk? Mijn mening over het Skinny Bitchen zal ik op een ander moment met jullie delen, maar geloof me: mijn moeder zou een reuzenpluim moeten krijgen. Ongemakkelijk zitten we samen aan tafel en het is dankzij pure moederlijke toewijding dat ze mijn maaltijden eet en me complimenteert met mijn kookkunst.

Ook ik verbroeder, bijvoorbeeld met mijn eigen broeder. De actie van Frisse Wind is inderdaad fris. Afgelopen maandag heb ik opgepast bij hem thuis en ik was blij dat neeflief en nichtlief dicht tegen tante Marlies wilden aanzitten tijdens ‘Sneeuwwitje': mijn eigen levende dekentje. De zeventien graden in huis is een absolute opgave en ik heb respect voor zijn vrouw. Het opvallende was dat de kinderen nergens last van lijken te hebben. Waar ik met extra lange sokken, handschoenen en sjaal op de bank zat, was het bijna zomer in hun hoofd. Ze verzekerden me keer op keer dat ze het écht niet koud hadden.

Hoe dan ook, de Maand van de Ongemakkelijke Actie blijkt een maand te zijn van voorzichtige toenadering. Het proeven van een ander leven of andere levenstijl is niet gemakkelijk, maar als je het samen doet wel een stuk leuker!

* Ook Sjoerd met snor zien? Steun hem dan in zijn strijd tegen kanker!

(Advertentie)