hetkanWel.nl

Kijk eens wat kritischer naar dat lapje vlees op je bord

Food Inc. is een docu die nu op IDFA draait. Ik berichtte er al eerder over, en nu heb ik ‘m gezien. De film bevat een schokkend relaas over de manier waarop in de VS voedsel geproduceerd wordt. “Bigger, fatter, faster, cheaper” — is het devies, ook voor eten. Maar waar is “gezonder” gebleven?

“Je kijkt nooit meer hetzelfde tegen je eten aan”. Dat is het bijschrift bij deze film. En ja, dat klopt. Ik heb de film gezien. En kijkend naar mijn eten denk ik nu: waar komt dit lapje vlees / glas melk / brood vandaan?

De film bereikt dit effect door je mee te nemen van de supermarkt naar de plek waar eten geproduceerd wordt. Je ziet hectares met koeien die tot hun enkels in de stront zitten. Kippen die het daglicht nooit zien en in enkele weken volwassen niet meer kunnen lopen omdat ze zo zwaar zijn. Eten is een industrieel product geworden, waar efficiëntie en winst vooral belangrijk is — gezondheid is slechts van secundair belang. De voedingsindustrie wil, aldus de docu, niet dat je teveel vragen stelt over waar je eten vandaan komt. Want als je dat weet, hoef je het misschien niet meer.

Als voorbeeld neemt Food Inc. het gebruik van mais als diervoeder. Veel koeien eten tegenwoordig vooral maïs. Dit gewas geeft veel energie, is goedkoop te produceren, makkelijk op te slaan en goed te vervoeren. Koeien horen echter gras te eten, van mais worden ze ziek. Daarbij is de vertering niet optimaal, waardoor er ook voor de mens schadelijke bacterieën blijven bestaan. Wat doet de voedingsindustrie? Ze geven de koe medicijnen en proberen de bacterieën als de koe een lapje vlees is geworden alsnog te doden met chemische middelen. Is dat gezond? Nee, wel efficiënt.

Een van de meest rake citaten uit de film vond ik de opmerking van een biologische boer:

“We hebben geleerd hoe we maïs kunnen planten, bemesten en oogsten met GPS technologie. Maar niemand denkt eens even na en vraagt: moeten we koeien wel maïs geven?”

Een boerenwijsheid die wat mij betreft op een tegeltje mag komen. Eten moet je niet zien als een industrieel product waarmee we zoveel mogelijk geld moeten verdienen. Eten is een gezondheidsmiddel.

Daarom moeten we weer de juiste vragen gaan stellen aan ons eten. Wat op ons bord ligt: waar komt dat vandaan?

In het kader van de “Maand van de ongemakkelijke actie” bekijk ik mijn eten extra kritisch. Volg mijn zoektocht naar gezonder eten hier op hetkanWel, Twitter of Flickr.