Kasten leeg en koelkast gevuld waar je niets mee kan als je geen ingredienten kan krijgen die erbij horen. Ik begin me dan nu toch eindelijk wat ongemakkelijk te voelen: de actie ‘niet naar de supermarkt’ is te zien in mijn huis, de koelkast en in de kastjes. Ik eet alleen nog wortelen, krieltjes, tomaten, ui en sla. Ik begin trek te krijgen in ravioli, klaargemaakte sausjes en kant-en-klaarmaaltijden. In Indisch, zoals mijn moeder dat kan maken. Pizza zou er ook wel ingaan. Met nog een week te gaan was mijn actie dit weekend even moeilijk.
Toch is het ook opvallend dat ik niet eens de neiging vertoon om wel naar de supermarkt te gaan. Ik loop er gemakkelijk langs, en ik had verwacht dat dat een opgave zou zijn. Ik weet zelfs zeker dat ik na volgende week, als ik wel weer naar de supermarkt mag, dat alleen zal doen als ik echt grote dingen nodig heb. Wat mij betreft is mijn actie nu al geslaagd. Ik heb mezelf veranderd…
Loading ...
This website uses IntenseDebate comments, but they are not currently loaded because either your browser doesn't support JavaScript, or they didn't load fast enough.
1 Trackback or Pingback for this entry:
[...] november hadden wij met de redactie de maand van de Ongemakkelijke Actie; het was tijd voor daden in plaats van woorden. Ik ging een maand lang niet naar de supermarkt, [...]