Maand van de ongemakkelijke actie: Dag Veganisme

Het is de hoogste tijd om de balans op te maken. Het is 30 november en dus de laatste officiele dag van de Ongemakkelijke Actie. Er is nog nooit zoveel met mij meegeleefd als de afgelopen dertig dagen. Zelfs mensen die ik al een jaar niet had gesproken, vroegen mij op hyves naar mijn vorderingen. Die aandacht deed me goed.

Nu de maand voorbij is, kan ik zeggen: veganisme is niets voor mij. Niet omdat ik het vlees zo mis, maar omdat ik het eten gewoon niet lekker vindt. Met lange tanden en een lichte afschuw, dat zich langzaamaan omzette in een puur afgrijzen, kookte en at ik de maaltijden uit het Skinny Bitch boekje. De knoflookpatatjes waren me goed bevallen, de veganistische hamburger trok ik op zich ook nog wel. Maar de veganistische Club Sandwich en de Aardappels Au Gratin deden mijn veganistische inslag definitief de das om.

Aardappelschotel
En dan is er nog het gevalletje ‘Boodschappen’. Om de veganistische boodschappen te halen, moest ik naar twee winkels. Dat vergemakkelijkste de Ongemakkelijke Actie niet, maar aangezien ik toch wat tijd over had… Bij de eerste winkel, de Marqt op de Overtoom, kocht ik lekker biologische groenten en aardappels. Maar veganistische kazen en sojaproducten hadden ze niet. Daarvoor moest ik naar de Natuurvoedingswinkel in de Constatijn Huygenstraat. Daar werd ik begeleid door een superattente jongen. Hij had overal verstand van en samen werkten wij mijn hele boodschappenlijstje af. Ik was erg blij met zijn hulp, want zelf was ik er nooit aangekomen. Ik probeerde in eerste instantie niet op de prijs te letten, want ik was deze uitdaging aangegaan, dus zou ik het gaan afmaken ook. Maar mijn oog viel op de prijs van een pakje ‘veganistische’ kaas: 3,50. En daar had ik er een stuk of vier van nodig. Veganistische cornflakes: E4,50. De biologische versie was twee euro goedkoper.

sojaburger
Trots dat ik alles wat ik nodig had gevonden had, zette ik mijn boodschappen op de band en keek toe hoe de kassiere de spullen langs de band haalde. Ik schrok toen ze zei wat ik moest betalen: 76,22. Dat hield in dat ik voor twee tasjes met boodschappen ruim honderd euro kwijt was. En dat was op zich maar voor drie tot vier maaltijden. Dit werd wel een erg dure maand op deze manier, zeker als je werkloos bent en niet kunt rekenen op een vast inkomen. Ik realiseerde me dus al snel dat deze manier van leven niet voor mij is weggelegd. Het biologisch en vegetarisch eten ga ik wel meer doen. Dat is iets dat ik lekker vind en gemakkelijker. En, niet geheel onbelangrijk: nog weer goedkoper dan veganistisch eten.

Al met al een Maand vol Ongemakken, maar ook een maand vol mooie momenten. Een ongemakkelijke verbroedering, een hilarische lunch en mijn moeder die mijn gegratineerde aardappels zalig vond. Mama, de cornflakes zijn voor jou.

boodschappen

(Advertentie)