De boomstronk is stijf bevroren en voor het merendeel wit. Er staan zelfs geen afdrukken van vogelpootjes in de sneeuw. Sneeuw die voor verwarring zorgt en boosheid. Mensen komen te laat aan op de plekken waar ze aan willen komen of soms ook elders. Of vertrekken helemaal niet. Paniek. Het sneeuwt.
Ik grinnik en kijk mijn adem na. Het begint opnieuw te sneeuwen. De vallende vlokken kunnen mooie beelden opleveren, als ik een beetje stoei met sluitertijd en flitser. Helaas, al heb ik dan geen last van mijn koude handen, ze werken voor geen millimeter mee als ik probeer het metalen omhulsel vast te houden zonder te trillen. Nadat het apparaat twee keer aan het lusje rond mijn pols gebungeld heeft, pak ik het weer in.
De vlokken worden groter en de lucht niet minder grijs. Dieper in het bos valt een boom krakend om; een vlok te veel…
Loading ...
mooi…
Ik vind de sneeuw zo langzamerhand baaaaaaaaale en dan te bedenken dat ze in Vancouver sneeuw moeten halen vanuit de bergen met vrachtwagens.Wat een rare wereld leven we in toch?Ik denk aan de vogels en andere dieren die het al zo lang uit moeten houden in kou en sneeuw.Vergeet ze niet te voederen.Al is het maar de kruimels van je bord.fijne dag groet Arianne