In november hadden wij met de redactie de maand van de Ongemakkelijke Actie; het was tijd voor daden in plaats van woorden. Ik ging een maand lang niet naar de supermarkt, niet naar de grote ketens, voor zover mogelijk.
Ik had een paar weken afkickverschijnselen. Ik kon nergens iets kopen, en ik zag echt elke supermarkt, terwijl ik normaal toch makkelijk langs zo’n winkel loop. Na een week of twee zag ik mezelf veranderen. Ik ging met gemak en op de goede tijden naar de juiste winkels. Ik wilde dat volhouden, ook na de Ongemakkelijke Actie.
Dat bleek nog niet zo makkelijk. De stok achter de deur viel weg. December was een drukke maand en ik ging toch weer gemakkelijk doen. Tijd voor een groen voornemen, al begonnen voor het nieuwe jaar, want waarom wachten als het al kon? Nu ben ik een maand bezig, zonder steun van mijn medebloggers, lezers en reaguurders. Het gaat goed, niet perfect. Het blijft moeilijk om tussen 9 en 18 boodschappen te moeten doen en deze keer geef ik makkelijker toe aan de lokroep van Appie. Toch heeft het ook heel veel positiefs. Ik ben me bewust wat ik koop, ik koop alleen wat ik echt lekker vind. Geen overbodige karren vol en zeker niets wat ik niet nodig heb en waarschijnlijk toch na een week de koelkast uit komt lopen.
De workshop van Ludo op de hetkanwelDag hielp ook erg. Ik heb mijn doelen concreet gemaakt. Waarom doe ik dit eigenlijk? De vorige keer omdat er een actie was, nu moet de motivatie ergens uit mezelf komen. Mijn doel is duidelijk, ik wil meer middenstanders steunen, naast dat echt verse producten gewoon lekkerder zijn. Het helpt en elke keer als ik thuis kom na een tocht langs de winkels, voel ik me voldaan.
Ik ben benieuwd hoe goed ik het volhoud… Steun is altijd welkom! Hoe gaat het met jullie groene voornemens?
Loading ...
Goede actie – succes, Do!
Ik doe mee!