Flickr - Gnislew
Oftewel, rijden op curieuze voeding voor onze Heilige Koe.
Nu exact twee jaar geleden verruilde ik mijn auto voor fiets, bus en trein. Daar heb ik – gelet op alle ontwikkelingen op gebied van vervoer – in het licht van de klimaatverandering, geen spijt van. En toch ook weer wel…
Want als ik mijn Heilige Koe nog had, kon ik die net als die van een goede vriendin, laten ombouwen. Tot eentje die lekker loopt op een alternatieve brandstof. Een biobrandstof als bijvoorbeeld ethanol. Of beter, op respectabele snelheid vooruit kan op isobutanol, een biobrandstof gemaakt van de dampen die vrijkomen als blauwalgen doen wat ze doen, namelijk CO2 uit de lucht halen en dat verwerken.
Maar sinds kort weet ik wat ik werkelijk wil. En dat is niet mijn vehikel laten draaien op de verbrandingsgassen van 35 kopjes koffie, hoewel dat voor mijn vriendin als professioneel ‘barista’ nog te verteren zou zijn – en daarmee te boeken voor feesten en partijen. Nee, ik zou het laten rijden op de poep van zeepissenbedden. Innovatief, leuk om te verzamelen en ongeevenaard. Want laat deze zee-variant van de aardse soort nu een uniek enzym hebben om hout in biobrandstof om te zetten!
In feite staan deze kreeftachtigen, de zogenaamde gribble, sinds eeuwen bekend om het opeten van houten steigers en zelfs schepen. Pas nu hebben Engelse onderzoekers ontdekt dat de gribble het harde hout verwerken tot vloeibare suikers. Het unieke enzym doet het werk en breekt het cellulose, het hoofdbestanddeel uit hout, af.
Van de suikers had ik dan in mijn achtertuin een biobrandstof kunnen maken. En daarmee zou mijn Heilige Koe rijden op pissenbeddenpoep. Hoera!
Maar nu verplaats ik mij per fiets, bus en trein. Ook fijn.
Bronnen: hetkanWel.net, Noorderlicht.Vpro.nl, W24.nl, TechnologyReview.com
Loading ...
Inderdaad een top! reden om weer auto te rijden
Even lateraal denken brengt mij op een zinvolle besteding van je zaterdagmiddag: campagne voeren voor het converteren van bussen en elektriek (voor de trein) naar pissebeddenpoep-powered installaties.
Die fiets van je zal voorlopig wel aangedreven blijven door boterhammen met pindakaas. Moet gezegd dat als jij net zo’n plaag voor het broeikas-effect bent als een koe, dat dat niet noodzakelijkerwijs goed nieuws is, maar dat zijn problemen waar je misschien maar niet te hard over na moet denken…
Heerlijk hoe serieus zo’n Grismar hier op reageert
Immers, het punt is juist dat ik jaren geleden de auto er aan gegeven heb, voornamelijk ten faveure van het klimaat. Net zoals ik vorig jaar mij ontdeed van een goedbetaalde baan in de communicatie/reclame-sector om meer ‘maatschappelijk relevant’ te kunnen zijn. Zoals nu in mijn huidige job door het prikkelen van lezers, in print en online.
Gelet op het pathetische gewauwel dat Grismar’s laatste regel vormt, maakt hij vooral duidelijk dat hij zich niet erg bewust is op welke site hij rondhangt…
Je hebt je auto eraan gegeven, Erwin?! Uit klimaatoverwegingen – for real?! Oei, zeg dat niet te hard, ze houden het hier liever leuk.
Nou, is leuk hoor peter. Heb zelf ook geen auto meer.
Yep, Peter… Ondanks dat ik elke vrijdag 2,5 uur moet treinen naar mn kids, elders in een provincie, en dan ook nog eens om 05.30uur al
Tis een principekwestie, en dan niet meer eentje van kosten noch moeite.
Enneuh…, prikkelen, inspireren, duurzaam vooral ook fun maken.., daar zijn hele volksstammen psychologen mee eens dat dát als enige werkt om een en ander te bereiken. Azijnpissers stoppen derhalve beter met tegen de wind in piessen!
Enjoy and do good!
“duurzaam vooral ook fun maken..”
@Erwin: hoe doe je dat nu je geen auto meer hebt? als ik peter goed begrijp is de lol er dan af
O, dat wist ik niet. OV is mijn leven. Heb ik nooit over na hoeven denken, dus dat maakt het wel makkelijker.
@Erwin, dat punt snap ik ook wel en ik geloof dat juist jouw reactie (‘pathetische gewauwel’) eerder een plek op GeenStijl verdient. Laat die titel “blogger” niet te snel naar je hoofd stijgen en kijk wat kritischer naar reacties voordat je zo nodeloos uit je slof schiet.
Overigens heb ik (zometeen 35) nog nooit een auto bezeten, uit principe en hoop ik dat nog een tijdje zo te kunnen houden. Ik woon op ca. 50 meter van een treinstation met goede verbindingen. Niet goedkoop, maar dat heb ik er voor over. Verder eet ik overwegend vegetarisch, vlieg ik vrijwel nooit, scheid ik mijn afval, let ik op mijn energieverbruik, houd ik de kachel op niet meer dan een graadje of 18 en werk ik al mijn hele werkzame leven voor organisaties met een groot maatschappelijk nut, dus met die holier-than-thou-houding kun je ook inpakken.
Daartegenover bezit ik wel een motor en heb ik een motor- en autorijbewijs omdat ook ik in zeldzame gevallen een auto of busje nodig heb en dat dan leen of huur. Die motor gebruik ik alleen voor vakanties. Om die bepaald niet groene activiteit wat te verlichten, willen mijn partner en ik die graag per trein of achter een net wat groener voertuig naar de locatie brengen waar we er graag op rijden. Dat scheelt dan weer een vliegvakantie, maar de Veluwe zou groener zijn…
Uiteindelijk is de centrale vraag: hoe vind je een balans waar je achter durft te staan en die ook voldoende duurzaam is om jezelf met een goed gevoel in de spiegel aan te kunnen kijken. En is het belangrijk te vinden dat het allemaal maar relatief is en dat wat je ook doet, het altijd beter kan. (dat laatste is natuurlijk de strekking van mijn eerdere ironische opmerking, jammer dat dat je ontgaan is)
Volgens Metro, in een speciale uitgave Life Sciences, werkt TU Delft wetenschapper Jack Pronk aan de ontwikkeling van de tweede generatie biobrandstof, de écht duurzame variant van de huidige biobrandstof.
Twee jaar geleden verwierf hij bekendheid met 'baanbrekende ontdekking' om energie te halen uit niet-eetbare delen van landbouwgewassen, en daar had hij schimmelgen uit olifantenpoep voor nodig.
Omdat de eerste generatie biobrandstoffen concurreert met voedselgewassen – in de VS verdwijnt volgens het blad 1/3e van al het mais in de autotank – was en is veel meer onderzoek nodig en is overstap naar duurzamere grondstoffen zoals reststromen uit de landbouw (bijv maisloof en tarwestro) nodig.
Pronk probeert middels zijn prijswinnend onderzoek te ontdekken hoe micro-organismen als kleine chemische fabrieken kunnen dienen. Dat dit niet nieuw is, blijkt "dat wij dit principe kennen uit het gebruik van melkzuurbacteriën in yoghurt. Hetzelfde principe past men nu toe voor biobrandstroffen", aldus Pronk in de Metro.
Dankzij het schimmelgen uit olifantenpoep wist Pronk een zogenaamd turbobakkersgist te ontwikkelen, die "xylose uit het niet-eetbare deel van landbouwgewassen omzet naar ethanol". Volgens Pronk is de doorlooptijd voor omzetting al teruggebracht van 20 dagen naar 20 uur.
De industrie is volgens het blad druk bezig met de ontdekking van Pronk. De olifant bleek een essentieel stuk uit de puzzel te zijn.
We kunnen nog veel leren van deze rakkers, de bacteriën bedoel ik. So bring on the poepoeh!
Te debeil voor woorden – _-