Ouders van meisjesachtige jongens hebben het moeilijker dan die van jongsachtige meisjes. Een meisje dat graag voetbalt en met auto’s speelt, roept minder weerstand op dan een jongen die aan ballet doet. Wat de acceptatie van de genderindentiteit van hun zonen soms nog moeilijker maakt, is dat die zo vloeibaar is. Het gaat vaak om jongens die soms een jongen willen zijn en soms een meisje. Sommige jongens willen een jurk aan én gezien blijven worden als jongen.
Sociale uitsluiting is soms het gevolg als ouders hun zoon/dochter zichzelf laten zijn en vrijelijk laten experimenteren met geslachtsrollen. Daar staat tegenover dat er in de Verenigde Staten steeds meer zelfhulpgroepen zijn voor ouders van genderdysfore kinderen en steeds meer hulpverleners die ontspannen met de kwestie van een fluïde geslachtsidentiteit omgaan.
Bron: 360, het beste uit de internationale pers.

Koop 360 in de kiosk, de app store of neem een voordelig kennismakingsabonnement (8 nummers voor 15 euro). Volg 360 ook op Twitter of Facebook.
Lees ook:
Wie is Paul Ryan, de 2e man van Mit Romney




Jurken zijn voor gewichtig doende mannen heel gewoon. Professoren lopen ermee en ook ook vele voorgangers bij religies. Dus waar gaat het over
Scherp, Mark.
ik ben het er ook helemaal mee eens, waarom mag een jongen geen jurk aan?? ik snap het niet. vroeger droeg iedereen toch een jurk. en daar de mode geregeld herhaald wordt, waarom dan niet een jurk voor een jongen als normaal gaan beschouwen? meisjes die persee zich in jongenskleding willen heisen, dààrover is nooit een discusie. dàt wordt meteen als hoogst normaal beschouwd.
als een jongen geen jurk (zeg maar meisjeskleding) aanmag, maar een meisje wel een lange broek (zeg maar jongenskleding,) dan ruikt dat sterk naar discriminatie tegenover de jongens. ja toch,