Geweld tegen vrouwen in kledingfabrieken aan orde van de dag

Bron: Fair Wear Foundation

Bron: Fair Wear Foundation

Staat er ‘Made in Bangladesh’ in het label van je sweater? Grote kans dat het is genaaid in een fabriek waar geweld en intimidatie geen uitzonderingen zijn. Aan de vooravond van Internationale Vrouwendag, besteedt Fair Wear Foundation met een nieuwe website aandacht aan een van de meest wijdverbreide schendingen van mensenrechten in de kledingindustrie: geweld tegen vrouwen.

“Onze supervisor is heel slecht. Hij gebruikt vieze taal. Hij pakt ons bij onze nek vast. En als we klagen, duwt hij ons weg. Door op zijn schoen te wijzen, laat hij weten dat we zijn kantoor moeten verlaten.”

“Elke helper moet 2 tot 3 uur per dag voor niks werken. Als we dat niet doen, pakken de managers ons bij de nek en gooien ons eruit.”

“Zelfs als we ziek zijn, krijgen we geen verlof. En als we toch een keer afwezig zijn, moeten we 3 tot 4 uur op één been staan in het kantoor.”

Dit zijn citaten van vrouwelijke kledingarbeidsters in Bangladesh die kleding naaien voor de Europese markt. In kledingfabrieken in Bangladesh en India, waar vooral vrouwen werken, komen verbaal en fysiek misbruik, seksuele intimidatie, gedwongen arbeid, aanranding en verkrachting, op grote schaal voor.

Topmanagers trainen

Het voorkomen en tegengaan van geweld in kledingfabrieken is voor Fair Wear Foundation (FWF) een prioriteit. In 2011 startte de organisatie een samenwerking met Europese kledingmerken, fabrieken in India en Bangladesh, regeringen, vakbonden en maatschappelijke organisaties. Doel van dit programma: geweld in kledingfabrieken tegengaan. Om de tot nu toe vergaarde kennis te delen over dit project, lanceert FWF een nieuwe website.

In India en Bangladesh zijn duidelijke wetten om geweld op de werkvloer tegen te gaan. FWF helpt met de toepassing van die wetten door het trainen van duizenden (top)managers, supervisors en naaisters. Zij krijgen voorlichting over het belang en de voordelen van het beter behandelen van vrouwelijke collega’s. In tientallen fabrieken zijn inmiddels comités opgericht voor en door textielarbeiders, om het geweld en de intimidatie een halt toe te roepen.

Intimidatie: ‘storend, maar onvermijdelijk’

Het project geeft een zeldzaam inkijkje in een probleem waar nauwelijks over wordt gesproken. Steeds meer kledingarbeiders binnen het project durven melding te maken van geweld en intimidatie. Opvallend, want de naaisters zijn vaak erg jonge, kwetsbare vrouwen die geëmigreerd zijn uit traditionele dorpen. Zij zien intimidatie als zeer storend, maar onvermijdelijk.

Met het trainen van fabriekspersoneel en het opzetten van de anti-intimidatie comités zet FWF een eerste stap richting een veiligere kledingindustrie in Zuid-Azië. Samen met het Ministerie van Buitenlandse Zaken gaat FWF door met dit werk in kledingfabrieken. Minister Ploumen heeft recentelijk een ambitieuze vijf jaar durende samenwerking aangekondigd met FWF, FNV en CNV onder andere om geweld tegen vrouwelijke textielarbeiders te voorkomen en bestrijden.

Bron: Fair Wear Foundation

(Advertentie)