Vandaag las ik een bericht in de krant waar ik van schrok. Richelle Laurijssen, Heldin van de Anti-Vloek actie, is gisteren overleden. Ze was zestien jaar en voerde een oneerlijke oorlog tegen de kanker in haar lichaam. Ik heb er lang over getwijfeld of het een hetkanWel-bericht was en of ik het zou moeten plaatsen. Want alles aan dit bericht lijkt op het eerste gezicht oneerlijk, verdrietig, pijnlijk, stom en zeg maar gewoon: hetkanNiet. Lees het hele artikel
Trefwoord Archief: kanker
Toen het idee van de Maand van de Ongemakkelijke Actie opkwam, was ik erg enthousiast en wist dat dit zou kunnen aanslaan. Maar ik had niet verwacht dat anderen zo enthousiast zouden worden. Toch blijkt nu dat de Maand van de Ongemakkelijk Actie ook een bijzondere vorm van verbroedering laat zien. Omdat hetkanWel is genomineerd voor een Dutch Bloggie, besloten we om dit te vieren met een feestelijke lunch. Sjoerd bleek onverwacht in Nederland te zijn en Frisse Wind, Dominique en ondergetekende zagen hem in een leuk tentje in Utrecht. Omdat we elkaar ook al tijden niet hadden gezien, was het een warm weerzien. Ook een beetje pijnlijk, gezien Sjoerd’s snor: “Hij ziet er … eh…. goed uit, Sjoerd.”* Lees het hele artikel
Een paar jaar geleden was ik met één van mijn beste vriendinnen naar de film. Naar het eerste deel van de ‘The Lord of the Rings‘-trilogie. Ik geloof dat ik haar niet had verteld dat het een film van drie delen was en dat heb ik geweten. Dit vriendinnetje is heel lief en zachtaardig. Ze zegt geen rare woorden en, in tegenstelling tot mij, zal zij nooit vloeken, schelden of tieren. Zacht, gelijkmatig en met rustige stem, zo ken ik haar.* Totdat de film afgelopen was. Het was doodstil in de zaal, iedereen was ongelooflijk onder de indruk. Zo ook mijn vriendin… zij was luidruchtig onder de indruk. Van het feit dat ze een jaar moest wachten op deel twee: “Godverdorie, wat een kutfilm!”, schalde haar normaal zo zachte stem door de verder doodstille én bomvolle bioscoopzaal. Lees het hele artikel
Ik zal maar met de deur in huis vallen: ik vloek. Oké, ik zeg niet zo snel ‘GVD’, maar Jezus en God worden regelmatig door mij aangeroepen op de meest ongelegen momenten. Ik ben er niet trots op. Niet alleen omdat ik een dochter van een dominee ben, maar ook omdat het niet zo vrouwelijk is. Maar weet je: soms is het gewoon even ‘lekkerder’ om een goede krachtterm eruit te gooien. “Sjesus, wat een ongelooflijke HONDELUL is dat!” bekt gewoon goed en dan lijkt ‘Potverdriedubbeltjes, wat een ongelooflijk onaardige man is dat…’ simpelweg niet afdoende. Lees het hele artikel
“Dat soort dingen gebeuren mij toch niet? Ik ben een zondagskind!” Mijn beste vriendin Danitsja en ik hangen aan de telefoon, zoals we al zo vaak hebben gedaan. Ik zit in bad en zij in de auto. Elke ochtend, en vaak ook de middagen, bellen we met elkaar. Alles wordt besproken. Ook het feit dat we allebei dertig worden dit jaar, met alle bijkomende gevolgen. Lees het hele artikel
De zomer is pas echt begonnen als je de Tour de France op de radio kunt horen… Armstrong doet goede publicitaire zaken in de Tour, door knap fietswerk dat hem na vijf etappen al bijna de gele trui heeft opgeleverd. Niet alleen is hij een geweldige fietser, hij zet zich ook met hart en ziel in voor Livestrong, de stichting die hij in 2004 oprichtte om kankeronderzoek te steunen. Als voorvechter van meer en beter onderzoek naar kanker, heeft Lance al honderden miljoenen dollars opgehaald. Dat is een indrukwekkende prestatie die hij opgebouwd heeft rond twee elementen: zijn eigen sportieve prestaties (zevenvoudig winnaar van de Tour de France) en effectieve onconventionele marketing. Twee mooie voorbeelden van dat laatste… Lees het hele artikel
