Alleen slappe ouders slaan hun kinderen

Op Ouders van Nu staat vandaag een poll: “Wat vind jij van de corrigerende tik?” En wat blijkt? Maar liefst 78% van de respondenten vindt de tik toelaatbaar. 30% zegt dat het moet kunnen als je kind echt onhandelbaar is. 48% vindt dat het mag, mits je je woede kunt beheersen. Slechts 22% vindt dat kinderen nooit geslagen mogen worden.

Ik behoor ook tot die minderheid. Ik kan me eerlijk gezegd geen situatie voorstellen waarin ik mijn kind zou mogen slaan. Welk gedrag rechtvaardigt billenkoek?
Het bord niet leegeten? Spijbelen? Het pesten van een broertje?
Bovendien vrees ik dat een corrigerende tik met mijn grote handen al snel een zichtbare herinnering zal achterlaten. Ik gruw alleen al bij het idee.

Verder zie ik de opvoedkundige waarde niet van een tik. Wat leert een kind? Het zal het gedrag in jouw bijzijn wellicht niet herhalen, hoewel dit niet is zeker is en wat doe je dan? Twee tikken? Waar houd het geweld op?
Maar als je kind letterlijk buiten handbereik is, mag je aannemen dat het makkelijk vervalt in zijn oude fout. Jij bent immers niet in de buurt om hem te laten voelen dat hij verkeerd bezig is. Daar komt nog bij dat de schrikreactie door de tik zo groot is dat kinderen niet over hun fout nadenken, maar over het feit dat ze geslagen zijn.

In mijn beleving zijn er daarom veel betere strategieën om een kind te corrigeren. Goed gedrag belonen bijvoorbeeld, of slecht gedrag direct bespreken en eventueel bestraffen. Werken met wij-afspraken is ook effectief, want keer op keer blijkt dat een kind regels veel minder snel overtreedt als hij ze zelf mee heeft opgesteld.

Maar mijn handen houd ik thuis. Want de dag dat ik respect moet afdwingen met mijn handen, is de dag dat ik als vader mijn zelfrespect heb verloren.

Links

Advertisement

26 comments

  1. Ik heb een dochter van 2.5 jaar en een zoon van 6 weken. Mijn dochter is duidelijk grenzen aan het opzoeken.

    Mijn eigen ervaringen met corrigerende tikken -ik ben ermee opgevoed- zijn niet al te best. Wanneer het niet werkt ontstaat al snel het gevaar van het ‘opvoeren’ van de straf, wat van kwaad tot erger gaat leiden. Ik werd er als kind op een gegeven moment immuun voor. Schreeuwen, schelden, vloeken, intimidatie, onderdrukking werden mijn deel. Ik zag het zelf niet zo zitten om mijn kinderen zo op te gaan voeden want het heeft mezelf alleen maar ellende, angst en een minderwaardigheidsgevoel gebracht. Een tik is een teken van machteloosheid.

    Wat we zelf nu doen wanneer we een grens willen stellen? Gewoon de ouderwetse hoek. Of tijdens het eten even de stoel van mijn dochter achterstevoren draaien. Of mjn dochter even op een kastje zetten waar ze zelf niet vanaf kan klimmen. Heel even maar. 20 à 30 seconden is genoeg. Gaat ze even huilen (vaak is het ook een soort van nep-huilen), maar goed. Daarna even een dikke knuffel en bespreken met haar of ze weet waarom we haar even ‘afgezonderd’ hebben…
    Vaak probeert ze de grens nog wel een keer te overschrijden, maar onze ervaring is dat ze na twee keer wel weet wat de bedoeling is.
    Valt ze in na de tijd weer in de herhaling, dan is ‘nog één keer en je gaat weer in de hoek’ vaak (niet altijd) voldoende om de grens weer aan te geven.
    Op een gegeven moment heeft mijn dochter geprobeerd met het zinnetje ‘ja! joepie! de hoek! …. papa, mag ik in de hoek?’ ons op het verkeerde been te zetten. We dachten dat de hoek zijn effect had verloren en we waren op zoek naar iets anders, maar niets was minder waar. De hoek werkt nog steeds.
    We zorgen er echter wel voor dat degene die haar in de hoek zet haar er ook weer uit haalt, om scheve verhoudingen te voorkomen…

    Wat bij mijn dochter ook vaak helpt, is het verleggen van de aandacht.
    Wil ze rottigheid gaan uithalen, dan vraag ik haar om mij te komen helpen met dingetjes in de huishouding, in de tuin, met klusjes etc. Vindt ze helemaal geweldig! Ik geef haar dan een eigen eenvoudig taakje en prijs haar helemaal de hemel in als ze zelf (op haar eigen maniertje) de keukenkastjes heeft gepoetst, de tafel heeft gedekt of de vloer geveegd heeft. Dan zie je haar helemaal opbloeien en stralen.
    Kortom: bij ons zijn het afzonderen (om over haar actie na te denken) en afleiden (voorkomen dat ze een grens overschrijdt en haar iets positiefs laten doen waar ze waardering voor krijgt) de manieren om ‘ongewenst gedrag’ te begrenzen.

    1. Ga lekker met z'n allen naar de door de regering geindoctrineerde psychologen…HAhahahahaaa…
      Wat een dombo's heb je toch…Niet je eigen kind slaan ,maar wel het kind van de buren..
      Nederlanders blijven verraders c.q. NAZI'S….!!!!!!!!!!!

  2. Ik ben het met frisse wind eens: een tik is nooit nodig. Toch blijft het oppassen geblazen: je kan kinderen ook geestelijk klappen verkopen. Het in de hoek zetten van Yvo, hierboven, lijkt me een hele zinnige methode — maar het kan net zo goed te hard zijn, net als een tik.

  3. Hallo Matthijs, Alleen slappe ouders slaan hun kinderen???????? Ik vind die stelling nogal laatdunkend en denk dat er dan in de praktijk veel “slappe” ouders zullen zijn. Ik heb vroeger echt wel de nodige klappen (ook onverdiende) gehad maar ik ben er ook niet slechter van geworden. Als ik echt iets uitgevreten had wat niet kon, nam ik de consequenties en dat was het dan, simpel! Als een kind de grenzen opzoekt, en dat doet ieder kind, maar niet verbaal wil accepteren dat het dan gecorrigeerd word, hoe wil jij dan reageren? En dat is, helaas, ook de werkelijkheid! Ik ken ouders die soms echt niet meer weten wat ze met hun kinderen aan moeten omdat die kinderen zonder enig respect gewoon hun middelvinger opsteken als ze gecorrigeerd worden. Het is toch een kwestie van normen en waarden. Have a nice day..Greetz,,,John.

  4. St Maarten, geestelijk klappen verkopen kan ook pijn doen en is juist daarm ook effectiever dan klappen verkopen. Want het doel van correctie is gedragsverandering, en het doel is niet de straf op zich. en om gedrag te veranderen, moet je de ander raken.
    Dat betekent niet dat je je kind gaat treiteren natuurlijk: correctie moet uit liefde komen en niet uit haat. Maar een kind zoekt niet voor niets grenzen op en vraagt je om die aan te geven. En om je kind dan even op een kastje te zetten, of even op de gang is een duidelijk signaal, dat het kind raakt in zijn drang om er uiteindelijk wel graag bij te horen.

  5. (Een geur van pedagogische correctheid komt ons tegemoet – we zijn op hetkanWel.net!)
    De belangrijkste reden om niet te slaan is dat vrijwel niemand op een emotioneel onthechte manier klappen uitdeelt. Dat kan dus altijd uit de hand lopen. De logica dat een kind wat hardhandig is gestraft buiten bereik van de ouders vervelende dingen blijft doen ontgaat mij echter volledig.

  6. Hi Peter, Dank voor je reactie. Laat ik het bij mezelf houden: ooit kreeg ik klappen omdat ik altijd voetbalde op het schoolplein. De bal kwam dan tegen het raam en dat werd vies. Vond de schoonmaakster niet leuk, die werd boos op mijn vader en hij op mij.
    Twee dagen later stonden we weer op het schoolplein te voetballen. Mijn vader was niet in de buurt en de werkster ook niet.
    Wat hebben de klappen geholpen?

  7. Allemaal prachtig die verhalen , maar ik ben een oma die 5 dagen in de week op haar kleinkind past .Van s”morgen 6 uur tot 1800 . Mijn kleinzoon is al door alle grenzen heen gegaan , van gillen gooien ,schoppen , tot in de winkles alles uit de schappen trekken . Nee hij word niet geslagen , maar wel gestraft als dat nodig is . Maar ook trekt hij zich niets van aan , het bekende hoekje , stoel omdraaien tijdens het eten als menertje dat niet wil , en noem het maar op . Het ventje is 2,5 jaar . En niets van dit alles helpt , ik ga hem niet slaan nooit niet . Maar ik ben ten einde raad hier in als zelfs een dokter niet weet wat hij hier mee aan moet . Het is allemaal zo makkelijk gezegd, tot dat je er zelf voor komt te staan . Wat moet eer dan gedaan worden kan iemand mij daar raad ingeven .

    1. mijn zoontje van 2,5 jaar is ook precies hetzelfde, heeft werkelijk sch…t aan mij gooit wel 20 keer de keukendeur loei hard dicht,trekt alles uit de schappen,gooit met koekjes een pak zout leegkiepen en gaat zomaar door tot mij bewust een kopstoot geven, of een klap in je gezicht dat je echt sterretjes ziet.maar
      dat zijn buien en ik vermoed dat hij iets te eten krijgt waardoor hij hardstikke dol wordt,zoetigheid dat ze op brood smeren bij de kinderdagverblijf vermoed ik. maar hij is ook heel lief en schattig.op het moment dat hij zo is waarschuw ik 2x en de derde keer breng ik hem naar bed zonder pardon om te voorkomen dat je ontzettend boos wordt en een tik gaat uitdelen wat toch niet helpt.want geloof me het bloed wordt letterlijk onder je nagels vandaan gepulkt. en soms staat hij ook te glimlachen omdat hij merkt dat hij succes heeft. ik probeer het te negeren maar dan gaat hij een stap hoger bv door iets te doen nwat nog erger is bv een fles ranja op de bank leeggooien.

  8. @ Alida:
    Zijn er nog andere oma’s in de omgeving die ter plekke met raad en daad kunnen helpen? Het is moeilijk om raad op afstand te geven…

    Misschien wel nuttig: op Net5 (geloof ik) is (was?) een programma over iemand die als opvoedhulp werkte bij kinderen met gedragsproblemen. Dat vond ik wel leerzaam. Daar zag je hoe soms heel eenvoudige oplossingen veel effect hadden.

    Hoe zit het eigenlijk met de ouders? Welke rol spelen die hier?

  9. St Maarten , mijn dochter werkt 5 dagen in de week ,die heeft helaas geen ander keus . En de papa die kon de verzorging niet aan , en is weggegaan toen de kleine 9 maanden was . En hem diverse malen heeft geslagen.

  10. HULDE voor deze Waarheid!

    'Maar mijn handen houd ik thuis. Want de dag dat ik respect moet afdwingen met mijn handen, is de dag dat ik als vader mijn zelfrespect heb verloren.'

    …Als we meer van dit soort vaders hadden gehad… waren er vast véél minder kinderen en jong-volwassenen met (psychische) problemen!

  11. Beste Alida,

    Gelukkig kiest u ervoor om het kindje Niet te slaan!

    Kleine Kinderen voelen veel meer aan en weten veel meer over de mensen om hen heen dan wij denken…
    De agressiviteit van het kindje komt hoogst waarschijnlijk uit de frustratie van het gemis van voldoende liefde en aandacht van de ouders…
    Als ouders geirriteerd, gestrest, sjacherijnig e.d. zijn zal het kindje dat haarfijn aanvoelen en zich spiegelen aan het gedrag van de ouder… en zich dus ook geirriteerd e.d. gaan gedragen…
    Als de vader niet deugt dan heeft het kindje natuurlijk niets aan hem en dus hoeft de man ook niet meer betrokken te worden bij de opvoeding en de directe zorg van het kindje….
    De moeder kan in iedergeval proberen om voldoende aandacht en liefde te geven in de vorm van onverdeelde aandacht en knuffelen en samen spelen en samen gewone dingen doen, samen lachen, dansen, zingen, voorlezen uit vrolijke boekjes en gewoon elkaar vasthouden/ omarmen en rustig zitten of liggen (slapen).
    Daarbij is het dus belangrijk dat de moeder ook rustig is en geniet van het samen zijn met haar kind.
    De kans is groot dat als de moeder en u als oma dat geregeld doen… dat het kindje niet aggressief meer zal zijn.

  12. Kindjes van die leeftijd (vooral jongetjes) proberen ook vaak van alles uit om aandacht te vragen… krijgt het kindje (steeds) geen aandacht dat wordt hij dus gefrustreerd en agressief.

    Helpt dit alles niet… dan kan het ook nog liggen aan chemische stoffen in medicijnen en chemische zoetstoffen e.d. (in eten en tandpasta) waarvan bekend is dat kinderen daar vaak agressief of heel druk door worden.

    En o, ja je kunt een kind niet dwingen om te eten of het kind zelfs straffen al het geen honger heeft!
    Veel kleine kinderen eten de eerste jaren weinig… (in de puberteit halen ze dat echter weer in!)
    Er is vast wel eten dat hij lekker vind… kleine kinderen houden van eten dat ze zelf met hun handen kunnen vast pakken en eten. Gekookte kleine stukjes (niet hete!) worteltjes zijn vaak populair en mandarijn-partjes rijst-korrels, hagelslag en macaroni (zonder saus). En alle kindjes zijn dol op naturel (maar wel een beetje zoute) crackertjes, chips en frietjes (gefrituurd in olijfolie).

    Chips en frietjes is natuurlijk niet voor elke dag… maar dat zorgt er dan in ieder geval voor dat ze een beetje zout, vet en koolhydraten binnen krijgen want helemaal zonder die stoffen is ook niet gezond!

    Groetjes,

  13. Het klinkt misschien wel heel vreemd, maar hele kleine kinderen zijn nog niet heel intelligent. Het lijken net hele jonge huisdieren. Men zal het daarbij dan ook wel vreemd vinden dat kleine kinderen net als huisdieren zo jong mogelijk goed moeten worden opgevoed, ofwel de puppy-kursus. Huisideren leren heel goed als je ze vermanend toespreekt met een hardere stem in andere toonaard. dIt zonder te schreeuwen uiteraard. Wat uiteraard altijd zal blijven is het karakter van het betreffende mens cq dier. Mensen denken soms dat ze erg slim zijn, maar hoe vaak halen kinderen geen rare fratsen uit en wordt er de eerste jaren om gelachen ? Dit is echt de grootste fout die ouders kunnen maken !!!!!!!!!!!!

  14. idd Jan, ouders zouden een cursus moeten krijgen tijdens de zwangerschap "wat staat me te wachten"

    kinderen opvoeden is de moeilijkste taak die er is!! zie helaas door m'n werk hoe vaak het fout gaat en wat voor een ellende het op de lange termijn met zich mee brengt!!

    slaan,schreeuwen is nooit goed!! of wat dacht je van gedrag afkopen…pfff
    en dan is de jeugd van tegenwoordig onhandelbaar?? jeugd behoort altijd nog opgevoed te worden door ouderen!!

  15. Voor sommigen is het moeilijk te bevatten of ze willen het niet geloven… maar kleine kindjes en dieren zijn veel intelligenter dan volwassenen denken. Zij kunnen volwassenen namelijk wel begrijpen (alleen spreken zij een andere taal) terwijl veel volwassenen kennelijk niet instaat zijn om kleine kinderen en dieren te begrijpen… terwijl we allemaal zelf ooit wel een klein kindje zijn geweest!

    Ook weten zij meer over ons dan wij over hen. Maar dat is iets wat mensen die niet in het 'paranormale' willen geloven te boven gaat.

    Mensen die graag over iemand 'de baas' of 'commandant' willen spelen zijn totaal niet geschikt om zorg te dragen voor kinderen of dieren!.

  16. Mensen die denken dat je iemand moet 'corrigeren' die niet doet wat diegenen wilt op de manier zoals diegene wilt… Of niet weten wat ze anders dan slaan kunnen… zijn Niet geschikt als ouder. Zorg er dan voor dat je niet zwanger wordt! Er zijn al teveel verpeste mensen op deze wereld!

    Kinderen zijn geen bezittingen! Elk mens hoort met respect behandelt te worden. En Vrije Wil geldt ook voor kinderen. Opvoeden is Niet het zelfde als Gevangenis-bewaarder spelen!

    Je moet kinderen het goede voorbeeld tonen door zelf het goede voorbeeld (proberen) te zijn.

    Ben je dat niet… dan kun je niet van je kinderen verwachten dat zij dat wel zullen zijn!.

  17. Wat helpt om een bui bij kleine kindjes te doorbreken op een positieve manier is… door hem of haar te laten lachen!

    Ook is het voor kleine kindjes fijn als ze regelmatig met andere kinderen (van hun leeftijd) kunnen spelen!

    Verveling roept namelijk ook frustratie op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *