Ongemakkelijke augurken

Augurken hebben versteviging nodig
Augurken hebben versteviging nodig
Augurken zijn leuke dieren.

Zo zou ik dit stukje een paar jaar geleden geopend hebben. Vervolgens zou ik u een beschrijving gegeven hebben van een dag in het leven van de – al dan niet – gemiddelde zuut-zure augurk. Hij zou een blonde pruik hebben kunnen dragen. Met de totale vrijheid van de schrijver had ik hem een leider kunnen maken van een politieke partij, er allemaal intriges omheen kunnen verzinnen en deze Übergurk wat incorrecte uitspraken laten doen. U zou geschaterd hebben, dat begrijpt u.

Vandaag echter, voel ik mij genoodzaakt een serieus aspect van het augurkenbestaan met u te delen. Ik constateer dat ik niet de enige ben die augurken lekker vindt, of de potjes moeten vanzelf uit de schappen verdwijnen, dus mijn verantwoordelijkheid is onontkoombaar.

Klaarblijkelijk, afgaande op het label van een specifiek merk augurken (cocktail, zoetzuur) in pot, bestaan er augurken die misschien niet helemaal in orde zijn. Ze zijn namelijk te slap.

Ingrediënten van het product in kwestie:

Augurk, water, azijn, zout. Tot dusver logisch, dacht ik zo.

Verder nog het verstevigingsmiddel (E509) en aroma’s. En daarmee begint voor mij de onlogica.

E509 staat voor calciumchloride, oftewel een natuurlijk zout dat voorkomt in zee- en steenzout. Een zuurteregelaar en metaalbinder die voorkomt in zeer veel producten, vanwege de verstevigende werking. Nu werd zout al apart genoemd als ingrediënt, dus vroeg ik me af waarom het noodzakelijk zou zijn die E509 apart nogmaals te noemen. Bovendien rees de vraag waarom men niet gewoon calciumchloride gebruikt heeft. Ik vroeg het iemand die verstand heeft van dat soort zaken en zijn uitleg kwam er ongeveer op neer dat op deze manier direct duidelijk was dat E509 als versteviger was gebruikt. Informatieverschaffing, daar gaat het om.

Het werd stil in mijn hoofd, bij die uitleg. Wist u wat ‘verstevigingsmiddel (E509)’ was, voor ik het u zojuist vertelde? Zonder van de betekenis van de codering op de hoogte te zijn, is de codering bij lezing slechts data en nog lang geen informatie. Ter verduidelijking; iemand geeft u de handleiding voor het vervangen van uw versnellingsbak in het Arabisch. Zonder plaatjes.

Een andere uitleg was dat deze manier van vermelden minder ruimte in beslag zou nemen. In het geval van mijn ongemakkelijke augurken, laat ik het tellen van de leestekens aan de lezer over.

Mijn kreet – vertel me gewoon wat je er in hebt gestopt – werd beantwoord met de oorverdover dat het niet kan.

Vanavond nog, stuur ik naar de klantenservice van het bedrijf waarvan ik de naam niet noem – oh shit, ik heb er gepind – een mail. Daarin ga ik dezelfde vragen stellen, en meer, die ik hierboven ook gesteld heb.

Het kan namelijk wel!

Saillant detail: tijdens het uploaden van deze bijdrage werd mijn verbinding verbroken. Toeval?

Wordt vervolgd…

Advertisement

2 comments

  1. In een ver verleden heb ik voor mijn afstuderen (levensmiddelentechnologie) nog eens literatuuronderzoek naar augurken gedaan. Omdat de meeste mensen augurken graag knapperig eten, voegt men calciumionen toe. Deze zorgen ervoor dat aanwezige pectinen dwarsverbindingen aangaan. Beetje technisch verhaal, maar het kan niet zoveel kwaad. Kwalijker zijn gezondheidsclaims (in het algemeen) die veelal nauwelijks effect hebben en de consument in de waan laten dat ze gezond zijn, terwijl het tegendeel het geval is. En veel liever wat calciumchloride in mijn augurk, dan bijvoorbeeld zoetstoffen.

  2. Inderdaad, een veel interessantere vraag is dan ook welke niet nader genoemde aroma's men heeft gebruikt… Als dit de mosterdzaadjes zijn, waarom die dan niet genoemd? En zijn ze natuurlijk of natuuridentiek? Het wachten is nu op het antwoord van het bedrijf op het etiket…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *