De liefde voor… mobiele moestuinen

Krijg je ook wel eens een warm gevoel bij je favoriete product, een land naar je hart of speciale muziek? Bij sommige mensen gaat dat warme gevoel veel verder: het wordt liefde. De komende week ga ik mensen interviewen die hun werk maken van hun liefde. En daarmee tegelijk de wereld een beetje mooier maken.   Ik ga op zoek naar bijzondere, voor de hand liggende, absurde en vrolijke liefdes. Wanneer ontstond de liefde? Kunnen mensen ervan leven? Hoe duurzaam is de liefde? Wat zijn de hobbels en de hoogtepunten? Dat en nog veel meer lees je in deze blog.  Deze week ga ik op zoek naar bijzondere vormen van de liefde voor eten en drinken. Zo kwam ik bij Mijnske Sival met haar liefde voor mobiele (moes)tuinen.

‘Ik ben een levensgenieter, iemand met veel ideeën, smaakgevoelig en heb een langetermijnvisie. Ik heb veel gereisd. Tijdens mijn reizen werd ik elke keer weer gegrepen door de vondst van eten in de natuur. Dat je het niet in de winkel hoeft te kopen, maar dat iemand er vol liefde voor gezorgd heeft. Dat is zo puur.

Vroeger at ik veel vis, maar dat kan ik nu niet meer. Ik weet hoe ze gevangen worden en dat bederft voor mij de smaak. Hetzelfde geldt voor vlees. Ik verbaas me erover wat mensen in hun mond stoppen, terwijl ze weten waar het vandaan komt. Maar ik kan wel genieten van gezond, lekker eten.

Ik ben architect en stedenbouwkundige. Drie jaar geleden werkte ik op een terrein in Groningen waar niets in de omgeving was. Geen winkels en geen restaurants. Op een gegeven moment kregen we honger. We praatten erover hoe geweldig het zou zijn om daar een eigen moestuin te hebben, die we naar binnen en naar buiten konden rijden. Zo ontstond het idee voor mobiele tuinen.

Ik werkte het idee uit en kwam met ontwerpen. Je moest er lekker op kunnen zitten, de tuin kunnen verrijden en er groente, kruiden of andere planten in kunnen verbouwen. Zo’n tuin brengt groen in de stad op plekken waar dat hard nodig is. Je kunt een mobiele tuin kopen en er zelf voor zorgen, of je samen met een paar mensen uit de buurt. De tuin verbindt. Door samen voor de tuin te zorgen, kom je op een andere manier met je buren in contact.

De kennis die er is over tuinieren in bijvoorbeeld moestuinen, probeer ik met de mobiele tuinen over te brengen naar de stad. Als je zelf je groente verbouwt, gooi je niets weg. Je kunt experimenteren wat wel en niet werkt. Je kijkt wat de natuur te bieden heeft en dat gebruik je. Wat er overblijft, geeft geen afval.

Mijn droom is om de wereld groener te maken. Letterlijk en figuurlijk. Door mensen te motiveren om voor zichzelf te zorgen, maar ook voor elkaar en voor de wereld. Er is zoveel in de natuur aanwezig. Als je kijkt wat kruiden voor je kunnen doen, heb je geen pilletjes meer nodig. En dat kun je allemaal zelf verbouwen in je mobiele tuin.’

 www.mobieletuinen.nl

Advertisement

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *