De animal cop van morgen zit nu in de schoolbanken

(Gastbijdrage van Thijs Struijk, groenegeneratie.nl) Duurzaamheid is geen gegeven maar een constante vraag die we moeten beantwoorden. Hoe zorg je voor voldoende voedsel en energie voor iedereen, zonder kaalslag op natuurlijke bronnen, de aarde te plegen? Want onze kinderen en hun kinderen en hun kinderen moeten ook nog steeds eten, drinken, wonen en mobiel zijn, toch? En niet alleen in Nederland, maar overal ter wereld.

Vragen worden gesteld in het onderwijs en onderzoek. Je leert, begrijpt, weet meer en stelt nieuwe vragen. Er komen nieuwe inzichten, nieuwe kennis en zo worden we met z’n allen wijzer. Zo hebben we welvaart en welzijn kunnen creëren door een zeer effectieve economie te organiseren. Maar als die effectiviteit nu ook z’n schaduwkanten heeft? Zoals milieuvervuiling, klimaatverandering, water -en voedsel tekort, ziekte, honger, oorlog, het verdwijnen van dier -en
plantensoorten, het opraken van natuurlijke hulpbronnen en ga zo maar door. Voorbeelden te over.

Dan wordt het toch tijd om die economie anders te organiseren. Duurzaam en groen! Effectief als het gaat om welzijn, maar ook als het gaat om het tegengaan van milieuvervuiling, sociale uitbuiting en opraken van natuurlijke bronnen. Een economie waarbij winst en natuur niet haaks op elkaar staan. People planet en profit. Duurzaamheid is en-en!

Duurzaamheid is een vorm van beschaving

Afval op straat gooien is niet netjes, kinderarbeid not done, dierenmishandeling is misdadig. Allemaal verworvenheden van onze samenleving, meestal omdat je hebt geleerd waarom dingen wel of niet goed zijn. We noemen dat beschaving. Maar we vervuilen massaal, we buiten massaal uit en misbruiken dieren voor werkelijk bijna alles. Meestal doen we dat niet individueel, maar gek genoeg juist als collectief, als samenleving, vaak zelfs zonder dat we er bewust van zijn. Maar ook
dat kunnen we leren, begrijpen en dus veranderen als we dat wensen. Het willen ‘blijvend’ beter doen, duurzaamheid dus, is beschaafd.

Duurzame ontwikkeling (duurzaamheid) bij het onderwijs

Een andere verworvenheid van onze beschaving is het onderwijs, het recht om te leren om je voor te bereiden op een toekomst waarin je zelfstandig je eigen broek op kunt houden met het werk dat het beste bij je past. Tegelijkertijd is het de plek waar je leert over de wereld waarin je leeft, de rechtstaat, het land, de natuur, het milieu, het verleden, de wereld en noem maar op.

Het onderwijs is zowel de basis van een goede economie, maar dus ook voor duurzaam denken en doen. Logisch zou je denken. Maar duurzaamheid heeft nog geen vaste plaats in het onderwijs.

Groene economie

Iedereen die beseft dat het duurzamer moet, beseft dat de economie groener moet, met groene auto’s groene energie en groene banen. Een groene economie betekent werken aan een leefbare planeet en aan nieuwe werkgelegenheid, want duurzaamheid is en-en. Maar dan moet duurzaamheid wel geïntegreerd worden in ons onderwijssysteem. De werknemers, werkgevers, consumenten en politiek leiders van de toekomst zitten immers nu en morgen in de schoolbanken.

Campagne “Geen groen geen poen”

De Duurzaam Onderwijs Coalitie (D.O.C.) begint daarom een landelijke campagne om aandacht te vragen voor “duurzaamheid in het onderwijs”. We roepen bedrijven op om te laten zien dat ze behoefte hebben aan duurzaam opgeleid personeel en roepen jongeren op om te laten horen dat zij duurzaam opgeleid willen worden. Want een groene generatie vraagt om duurzame educatie.

En natuurlijk vragen we iedereen om zijn stem te laten horen voor duurzaamheid in het onderwijs. Ga daarom naar www.groenegeneratie.nl en vraag ook om duurzame educatie.

Advertisement

11 comments

  1. "Zo hebben we welvaart en welzijn kunnen creëren door een zeer effectieve economie te organiseren. Maar als die effectiviteit nu ook z’n schaduwkanten heeft? Zoals milieuvervuiling, klimaatverandering, water -en voedsel tekort, ziekte, honger, oorlog, het verdwijnen van dier -en
    plantensoorten, het opraken van natuurlijke hulpbronnen en ga zo maar door. "

    RR: Het is dus geen effectieve economie. Daar ligt dan ook het probleem: Het is een systeem dat meer moet om gezond te blijven.

    = meer vervuiling.

    Allerlei groene bedrijfjes die van allerlei groene bullshit verzinnen zonder over het economisch systeem na te denken

    = nog meer vervuiling.

    1. Je hebt gelijk alleen moesten we daar wel eerst achterkomen en met we bedoel ik de samenleving. We dachten altijd dat het zo effectief was en dat was het in zekere zin ook wel alleen niet voor de toekomst. Veel individuen wisten dit natuurlijk al lang (club van rome e.d.)

  2. Toc nog een kleurrijke toekomst met al dat groen. Was het leger zijn tijd ver vooruit? Groene auto's, ook groene vliegtuigen, na groen gas, groene olie, groene kolen … Alleen groen ergeren vergt nog wat geel.

      1. met groen of duurzaam weten gelukkig de meeste mensen wat je bedoeld, anders wordt het iedere keer een alinea of 6 om alles in het juiste perspectief en context te plaatsen. Ik erger me soms ook groen en geel aan die dingen, maar ja hoe anders. kijk naar de boodschap en de afzender, wellicht dat dat enige houvast geeft over de betekenis van in dit geval groen en duurzaam. Mare heb je al gestemd? 🙂

        1. Thijs hoort een groene ijbaan daar ook bij?
          "Wij kopen jaarlijks 3 gigawatt stroom van Nederlandse windmolens in, voldoende voor het energieverbruik voor het voeden van onze mobiele ijsbanen" EN "… wordt bij een temperatuur van 28 graden geschaatst op onze ijsbaan in Cape Town, Zuid Afrika."
          zie verder http://www.ice-world.com

          1. Thijs, dank voor deze helderheid, goed bruikbaar als antwoord naar "frisse wind".

            Ik zie groene stroom als vervanging van fossiele,
            niet ter vergroting van het (energie)verbruik zoals voor meer (ijs)pret.
            Zo leuk hoeft het niet te worden!

  3. Bedenk je eens wat het alleen al zou schelen als alle werknemers waarbij het gezien de aard van hun werk mogelijk is 1 dag per week vanuit huis zou werken, in plaats van met de auto naar het werk te gaan. En dan pakweg 20% per dag. Minder files, minder luchtvervuiling, minder stress.

    1. De ervaring leert dat het zo niet werkt en dat heet "wet van behoud van reistijd".
      Doordat mensen minder vaak per week reizen, gaan ze gemakkelijker verder van hun werk wonen en dan slinkt de 20% "winst". Ook mensen, die naar hun werk sporen, wonen vaker op grotere woon-werkafstand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *